Straf is wenselijk
In een voorpagina-artikel in het Amsterdams Stadsblad van 5 april klagen de Amsterdamse raadsleden dat Zeeburg de kosten van dit project, in ambtelijke kringen ook wel "De Parel van de Indische Buurt" genoemd, teveel uit de hand heeft laten lopen. Het Stadsblad citeert PvdA-raadslid Piersma die vindt dat hij veel te laat is geïnformeerd: "Het wordt twee maal zo duur en ik kan er geen pest meer aan doen." Ex-wethouder financiën, VVD-raadslid Groen wil dat het stadsdeel "voldoende lijdt", en ook Stadig, wethouder ruimtelijke ordening vindt "straf wenselijk."
Sinds 1993 heeft het stadsdeel de kosten voor de "autoluwe eco-wijk" volledig uit de hand laten lopen. In plaats van de begrootte 6,5 miljoen gulden, kost het plan voor 176 nieuwbouwwoningen nabij de sporthal Zeeburg nu bijna 14 miljoen. Terwijl in 1997 nog gerekend werd op een "positieve grondexploitatie" is het saldo tussen kosten en opbrengsten nu 2 miljoen negatief.
De centrale stad is schoorvoetend bereid dit tekort aan te vullen, maar het is " eens en nooit meer." aldus wethouder Stadig in het Amsterdams Stadsblad.

Verrassingen
Volgens zegslieden zijn diverse kosten "abusievelijk niet opgenomen" en zou het gemeentelijk grondbedrijf "herhaaldelijk geklaagd hebben" dat ze op basis van de door het stadsdeel verstrekte gegevens "nooit een totaal inzicht in de kosten hebben gehad".
Volgens stadsdeel-ambtenaar De Rijk werd het stadsdeel echter voortdurend met "verrassingen" geconfronteerd. De kosten voor het verplaatsen van benzinestation Kriterion bijvoorbeeld vallen veel hoger uit omdat ook de vervuilde grond moet worden opgeruimd. Bovendien bouwt het stadsdeel "in het groen" en kost de aanleg van de "grote ecologisch beheerde waterpartijen" meer vanwege extra bodemonderzoek en het noodgedwongen verleggen van kabels en leidingen.

Verlies
Toch komen de kostenoverschrijdingen niet geheel onverwacht. Al bij behandeling van het bestemmingsplan in de stadsdeelraad stelden Lars Nanninga (D66) en Netty Gelijsteen (BAP-De Groenen) vraagtekens bij de ingediende grondparagraaf. Toenmalig wethouder Mendelts (GroenLinks) ontkende toen echter dat er "een verlies genomen zou moeten worden".
Bewoners van de aangrenzende Architectenbuurt en Zeeburgerkade vroegen zich op diverse bijeenkomsten in de raadszaal van Zeeburg al af of het hele plan eigenlijk niet geschrapt zou moeten worden. Adriaan van Rossem en Jennine Panneman betoogden dat het plan Zeeburgerdijk ontwikkeld was "zonder een duidelijk samenhangende visie" en maakten enkele jaren geleden al bezwaar tegen de geplande "woonfunctie": "Huizen en auto's rukken op richting Flevopark en bomen zullen worden gekapt."

Hogere bebouwingsdichtheid
Ook bij de "ecologische waterpartijen" werden al in vroeg stadium vraagtekens gezet. "Dit is de omgekeerde wereld," aldus een bewonerscomité in de Architectenbuurt, "bomen kappen om plantsoenen en vijvers aan te leggen."
Maar als het dan toch moet en "woningbouw voorrang zou moeten krijgen, streef dan naar een hogere bebouwingsdichtheid," aldus het comité in een brief van september 1997 aan het vorige stadsdeelbestuur.
"En, als het stadsdeel er financieel nauwelijks beter van wordt", (en naar nu blijkt ruim 2 miljoen op toe moet leggen), "waarom zou dit plan dan moeten leiden tot aantasting van het Flevopark en de groenbeleving van de velen buiten het plangebied," stelde het comité al in 1997 en pleitte voor het schrappen van het plan omdat het volgens haar de vraag is "of het stadsdeel de laatste vrij beschikbare gronden voor woningbouw moet bestemmen" en niet in "reserve zou moeten houden voor publieke functies nu en in de toekomst."
"Wie de discussies volgt over het ruimtegebrek in het Oostelijk Havengebied, het bouwen van noodverzieningen op 'pontons' en het aanleggen van een parkeerterrein op het Zeeburgereiland voor langparkerend werknemers van bedrijven, kan ons nu in ieder geval niet van een niet-vooruitziende blik beschuldigen,' aldus een woordvoerder van het comité.