(Geplaatst: 15-10-01) Ter discussie staat momenteel een 'herziening' van het bestemmingsplan Cruquius Industriegebied. Deze herziening is nodig omdat de Raad van State goedkeuring heeft onthouden aan de twee meest westelijke planonderdelen gelegen aan de rand van de woongebieden Zeeburgerkade en Architectenbuurt.

Als ik een vergelijking mag maken: de herziening van dit bestemmingsplan heeft iets weg van een doorsnee NS-rit: De trein vertrekt te laat, mist onderweg aansluitingen maar aan het einde van de rit wordt een HSL-spoor bereikt en probeert de machinist de verloren tijd in te halen door in volle vaart naar de eindbestemming te racen. Helaas echter krijgt de conducteur in de trein ruzie met de passagiers, die vervolgens aan de noodrem gaan hangen.

De vergelijking gaat natuurlijk mank, maar er zijn toch overeenkomsten met de afhandeling van door de Raad van State aan het stadsdeel opgelegde verplichting dit plan te herzien.
De noodzaak het bestemmingsplan te herzien tekende zich al in 1998 duidelijk af toen het stadsdeel aangaf af te zien van de vestiging van de stadsdeelwerf op de plek van de voormalige HABO-loods aan de Cruquiusweg.
Door de uitspraak van de bestuursrechter in maart 1999 werd de noodzaak tot een herziening een verplichting. Pas in 2001 wordt hier serieus aan gewerkt en komt het stadsdeel met nieuwe plannen.

De Raad van State verlangde van het stadsdeel slechts twee dingen:
1. aanpassing van de toegestane hinderlijkheidscategorie van 3 naar categorie 2;
2. herziening van de vrijstellingsbepaling betreffende de parkeernorm; het stadsdeel zou niet toegestaan mogen worden naar eigen goeddunken de parkeernorm naar beneden bij te stellen en af te wijken van de in het bestemmingsplan vastgelegde norm van 1 parkeerplaats op 125 m2 bedrijfsvloeroppervlak.
Een beetje handige secretaresse die goed overweg kan met de "find and replace" functie van een doorsnee tekstverwerker had de gevraagde herziening in vijf minuten kunnen doorvoeren.

'Voortschrijdend inzicht' en een toegenomen 'ambitieniveu' bij het stadsdeel leidt in 2001 tot geheel nieuwe plannen. Een groot bouwvolume, dus veel vierkante meters bedrijfsoppervlak, intensief grondgebruik is nu het devies. Dit leidt bijvoorbeeld tot verruiming van de maximale bouwhoogte in het plan gebied.

Om af te komen van de uitspraak van de Raad van State aangaande de parkeernorm - deze interpretatie is uiteraard voor onze rekening - wordt een nieuw bestemmingsplan ontwikkeld door ook het maaiveld tot aan de woningen van de Van der Meylaan bij het te herziene deel te betrekken.
In ambtelijke kringen blijft men dit echter "herziening" noemen. Omdat het maaiveld in dit nieuwe plan het grootste deel van het areaal uit maakt, is er echter sprake van een nieuwe situatie.

In het voorjaar werd een krakkemikkig Stedebouwkundig Programma van Eisen (SPVE) op een onhandige manier in de inspraak gebracht. Voor twee informatiebijeenkomsten wordt beperkt uitgenodigd zodat zij ieder slechts door één bewoner bezocht worden.
Een derde bijeenkomst, een inspraakavond op 9 mei jl wordt wel goed bezocht. De uitnodiging voor deze bijeenkomst is echter onvolledig. Aangekondigd wordt een inspraakavond over het SPVE, niet aangekondigd wordt dat deze inspraak ook het zogenaamde multifunctionele gebouw (MFG) aan de Van Lohuizenlaan betreft.
Ook wordt verzuimd duidelijk te maken dat de herinrichting van het maaiveld toch wel meer inhoudt dan het aanharken van het plantsoen.

Dat er meer aan de hand is wordt pas duidelijk op een informatiebijeenkomst in juni, die overigens afgelast moest worden omdat slechts die ene eerder genoemde bewoner acte de presence gaf.
Door de aanleg van extra parkeerplaatsen en dubbele opstelstroken voor de eindhalte van bus 22 gaat het maaiveld volkomen op de schop. De huidige bomen staan bij deze werkzaamheden in de weg. Het stadsdeel zal bezien of de bomen "verplaatst kunnen worden".

Vrijwel tegelijkertijd wordt de bouwaanvraag voor met MFG ter inzage gelegd. Een aantal bewoners zagen zich genoodzaakt bezwaar aan te tekenen, een zienswijze in te dienen, vooral vanwege de onduidelijkheid van de situatie.
Zij vinden dat voorafgaand aan het verlenen van de bouwvergunning voor het MFG de discussie over het SPVE op zijn minst afgerond dient te zijn. Indien daarna nog geschillen zouden bestaan tussen bewoners en stadsdeel over de inrichting van het maaiveld zou gewacht moeten worden op de verdere bestuurlijke afronding van het bestemmingsplan.
De genoemde bewoners hebben bezwaar aangetekend tegen het bouwplan voor het MFG omdat het in strijd is met de letter en de geest van het oorspronkelijk bestemmingsplan, en de uitspraak van de Raad van State ( zie zienswijze bewoners).
Bovendien vinden zij de vestiging van een kinderdagverblijf (KDV) op een industriegebied ontoelaatbaar vanwege de te verwachten geluidsoverlast van het verkeer en het industriegebied zelf. Dit laatste geld mutatis mutandis ook voor een eventuele vestiging van een ZMOK-school op het aangrenzende perceel, een feit waarover in het voortraject zelfs niet eens gesproken is.
De bewoners aan de Van Lohuizenlaan kunnen meepraten over deze geluidshinder. Er bestaan overigens ook akoestische onderzoeken waarin blijkt dat op de plek waar het KDV moet komen, sprake is van hoge geluidsbelastingen.

Uit voorlopige schetsen die ons onder ogen zijn gekomen zou blijken dat het maaiveld vooral heringericht wordt ten hoeve van een betere verkeersafwikkeling en het scheppen van parkeerruimte. Om de eindhalte van bus 22 meer lucht te geven zou aan de Architectenbuurt-zijde een dubbele opstelstrook worden aangelegd.
Tegen deze aspecten van de herinrichting van het maaiveld bestaat ernstig bezwaar. Vooral als daarmee de huidige groenvoorziening wordt aangetast en de tien jaar oude ratelpolieren zouden moeten verdwijnen. Bovendien, de noodzaak van deze maatregelen is voor omwonenden onduidelijk.
Er zijn op dit moment ruim voldoende parkeerplaatsen in de Architectenbuurt. Ongeveer de helft staat doorgaans leeg. Ook voor de bussen van lijn 22 is voldoende opstelruimte. De buschauffeurs houden zich echter al jaren niet aan de meest simpele verkeersregels. Om dat wangedrag te honoreren met een dubbele opstelstrook, en daarvoor de bestaande groenvoorziening op te offeren, dat gaat ons te ver.
De aanleg van de extra parkeerplaatsen vloeit rechtstreeks voort uit uw wens een groot bouwvolume te realiseren. Indien daarbij al direct wordt afgeweken van de indertijd vastgelegde parkeernorm, zoals blijkt uit de bouwaanvraag voor het MFG, bent u als stadsdeel op de verkeerde weg. Dat het daardoor te verwachten tekort aan parkeerplaatsen dreigt te worden afgewenteld op de Architectenbuurt vinden wij onacceptabel.

Concluderend verlangen de bewoners van de Architectenbuurt dat eerst de discussie over het SPVE wordt afgerond en dat deze vertaald wordt in een bestemmingsplan, cq herziening bestemmingsplan. Daarna kan verder worden gesproken over de invulling van de rand van het industriegebied en de bouw van het MFG.
Immers, de uitgangspunten voor de bouw van dit MFG behoren in een bestemmingsplan te liggen, en niet anders om.

Bovendien verlangen zij van wethouder Laetitia Ederveen (GroenLinks) dat nu eindelijk ernst gemaakt wordt met hun verzoek mee te kunnen denken over de ontwikkelingen in dit gebied. Van het op de inspraakavond van 9 mei door bewoners gevraagde overleg met het stadsdeel is tot nu toe niets terecht gekomen.
De bewonersgroep van Architectenbuurt en Zeeburgerkade heeft voldoende professionele kwaliteit in huis om als volwaardig gesprekspartner van het stadsdeel te functioneren.
Ik besluit graag met de hartekreet van één van deze bewoners:
"Kom stadsdeel, leer eens van de ervaring van de omwonenden. Stop met de autistische wijze van planvorming en kom tot een creatieve samenspraak met bewoners, organisaties en bedrijven."