Veel kritiek op plannen stadsdeel
Zeeburg, 10 mei 2001 -
Het stadsdeel organiseerde woensdag 9 mei een inspraakavond over het "stedebouwkundig programma van eisen, het spve, voor het Cruquius Industriegebied aan de Th.K. van Lohuizenlaan.
Dit stedebouwkundig programma voorziet in de bouw van een drietal bedrijsverzamelgebouwen rond de Van Lohuizenlaan en bepaalt straks de uitgangspunten voor de herziening van dat deel van het bestemmingsplan Cruquius Industriegebied dat in 1999 door de Raad van State was afgekeurd.
Over belangstelling tijdens de inspraakavond had het stadsdeel zeker niet te klagen. De bewoners van Zeeburgerdijk en Architectenbuurt, door de wol geverfd door hun jarenlange juridische strijd met het stadsdeel over de werf voor de stadsreiniging, kwamen in flinke getale opzetten en legden de ambtenaren het vuur stevig aan de schenen.
Daar was alle reden toe, want het spve dat ter discussie stond rammelde aan alle kanten. "Dit is een slecht stuk," aldus een bewoonster die de deskundigen er op wees, dat het spve "onvolledig was" en dat "de juiste tekeningen en begeleidende studies ontbraken".
Tegelijkertijd echter blaakt het programma van eisen van "ambitie" en zogenaamd "voortschrijdend inzicht", en dan is het bij stadsdeel Zeeburg altijd zaak "op je hoede te zijn".
Die ambitie vertaalt zich namelijk vooral in een groot bouwvolume en aanzienlijke bouwhoogtes. Sprak de uitnodiging bijvoorbeeld van een gebouw "een ietsje hoger dan de pakhuizen", ter vergadering bleek dat het toch wel om twee extra bouwlagen ging die boven de pakhuizen uitsteken. En dat over de volle breedte van de voormalig loods van Habo. Daar hadden verschillende bewoners het toch wel moeilijk mee.
Ook was er kritiek op de planvorming zelf. Bewoners klaagden over het gebrek aan informatie en het feit dat de uitnodigingsbrieven voor de inspraakavond slecht bezorgd waren, veel bewoners bleken er geen gehad te hebben. En dat was een ergerlijk deja-vue, want dat probleem speelde ook al in de vorige procedures rond het bestemmingsplan.
Meer fundamenteel was de kritiek dat de plannen geheel buiten de bewoners om ontwikkeld waren.
"Wat helaas nog niet veranderd is, is de wijze van planvorming door het stadsdeel. Blijkbaar heeft dit niet geleerd uit voorgaande ervaringen, dat het wenselijk is programma's en plannen te ontwikkelen samen met de direct omwonenden," aldus Ton van Laar bewoner van Pakhuis Zondag.
"Er is immers sprake van een bestaande woonwijk, al ruim tien jaar bewoond, van een zeer korte afstand van de bestaande woonbebouwing, en van een groep kritische en betrokken bewoners."
"Maar nee, er wordt ambtelijk een programma opgesteld en vervolgens een inspraakavond gehouden. Dat is in strijd met het voortschrijdend inzicht alom in het land dat stedelijke vernieuwingsplannen in samenspraak met bewoners en bedrijven moet worden gemaakt. Zonder die voorwaarde verstrekt de rijksoverheid niet eens subsidies meer," aldus Van Laar.
Moeite had het publiek ook met wat het stadsdeel van plan is te gaan bouwen.
Van Laar: "De plannen zijn ambitieus, maar ook grootschalig. Het gaat om intensivering, stapeling en menging, kortom veel vierkante meters. Het concept is ontleend aan vergelijkbare lokaties elders in de stad en nadere studie. Maar om welke locaties het gaat, en welke studie wordt niet duidelijk, terwijl dat toch essentieel is," aldus Van Laar.
"Waaraan wordt gerefereerd? Zijn er alternatieve concepten of modellen onderzocht? Is er überhaupt nog wat te kiezen?"
"De volumestudie bij het het plan overtuigt niet. De aansluiting van de Van Lohuizenlaan en de Cruquiusweg komt niet echt uit de verf met de voorgestelde variatie in bouwhoogten. Ook is er meer aandacht nodig voor de aansluiting op de architectuur van de pakhuizen."
"Kom stadsdeel, leer eens van de ervaring van de omwonenden, stop met de autistische wijze van planvorming en kom eens met een creatieve samenspraak met bewoners, organisaties en bedrijven," aldus Ton van Laar.