Door Manja Verhorst, lid van de actiegroep de Kwade Zwaan te Uitdam

De man die de mond vol heeft van het verrommelen van het landschap in Zuid-Holland, is dezelfde die met zijn bureau West 8 Landscape Architects de waterstad Markeroog wil bouwen. Voor de kwaliteit van het IJmeer is dat helemaal niet nodig, zegt Manja Verhorst.

Ik woon aan het IJsselmeer, met name het IJmeer, in het dorpje Uitdam. Wij zullen hier te maken krijgen met de gevolgen van de klimaatverandering, zoals de stijging van de zeespiegel, periodieke wateroverlast en het zoeken naar overloopgebieden.

Twee pagina’s in de bijlage ‘Het water komt’ (12 februari) trokken mijn aandacht. Op pagina 3 staat het artikel van landschapsarchitect Adriaan Geuze, ‘Polderjongen in een verloren landschap’.

Geuze dreigt de messias te worden van het verrommelde landschap. Er vindt geen bijeenkomst plaats over ruimtelijke ordening of Adriaan Geuze is aanwezig om zijn verhaal te doen. Hij presenteert zich als de polsstok springende polderjongen die opkomt voor het verloederde Zuid-Hollandse landschap. Menige milieuorganisatie zou behoefte hebben aan iemand die dat op zijn manier doet.

De tranen springen je zowat in de ogen als hij beschrijft hoe hij, met zijn kinderen op de fiets, op zoek gaat naar een stukje natuur en een pannekoekenhuis. Het is niet te vinden. Dat is heel triest in Zuid-Holland. Adriaan Geuze raakt zelfs in paniek, zegt hij. Hij wil en zal dat stukje onaangetast gebied dat er nog is, behouden: de Zuidplaspolder. Ook omdat het het laagste gebied van Nederland is. Te gek voor woorden om daar te willen bouwen.

Hij heeft volkomen gelijk. Maar je voelt, als je hem hoort en ziet spreken, dat er iets mis is. Dat er ergens iets niet klopt. En dat komt in het tweede deel van ‘zijn’ verhaal uit de verf of, zoals hier in de krant, op pagina 4. Ja, Adriaan Geuze, blijkt een wolf in schaapskleren. Hij heeft de ‘oplossing’ bedacht voor het woningnoodprobleem in Nederland, met name voor Almere buitendijks in combinatie een opknapbeurt van het Markermeer: Markeroog.
Het staat er niet bij in de krant, maar dat plan is van deze zelfde landschapsarchitect!

Niks meer denken aan het feit dat het IJmeer onder de Natura 2000-richtlijn valt. Een Europese natuurbeschermingswet, die de Nederlandse overheid een instandhoudingsplicht oplegt en daar vanuit Europa ook geld voor beschikbaar stelt.

Ontwikkelaars en bestuurders maken elkaar wijs dat over deze wetgeving wel te sjoemelen valt. Niks meer denken aan de Amsterdammers, die Waterland als hun achtertuin beschouwen en zonder of met kinderen over de Waterlandse Zeedijk sjesen om te genieten van de ‘open ruimte’ van het IJmeer en het polderlandschap. En bij de ‘Scheepskameel’ te Uitdam willen afstappen voor hun soort van pannekoek!
Bovendien zou Adriaan Geuze toch niet moeten willen bouwen in de op één na laagste plek van Nederland en al helemaal niet in het water. Er moet immers ‘ruimte voor water’ zijn!

Tot slot wil ik mijn ergernis uitspreken over de manier waarop de ecologische gesteldheid van het IJmeer en het Markermeer wordt afgeschilderd en door elkaar wordt gehaald.
Ik woon hier en zie met eigen ogen de helderheid van het water in het IJmeer. De laatste jaren ontwikkelen zich hier velden met fonteinkruid, een teken dat de kwaliteit van het water goed is.
Er zijn nog steeds duizenden vogels die gebruik maken van het IJmeer; vogels die hier rusten en foerageren tijdens hun trek.
Deze feiten ziet Adriaan Geuze gemakshalve over het hoofd.
Laten we alsjeblieft zuinig zijn op ‘de open ruimte’ en zeker op het IJsselmeer.

(Eerder gepubliceerd in De Volkskrant dd 20 februari 2007)