Wie is er bang voor de grijze wolf?
In het forum v.l.n.r.: Erik Jan Schuringa, Köksal Gör, Fadime Örgü, Peter Hafkamp, Jan Beerenhout en Astrid Abendroth.
Zeeburg, 15 mei 2000 - De VVD-Amsterdam en de Zeeburgse Turkse organisaties Tükem, Kübra en de Ulu-moskee aan de Zeeburgerdijk organiseerden zondag 14 mei een themamiddag over jongeren.
Aan de orde kwamen de positie, de kansen en de bedreigingen voor Turkse jongeren waaronder de drugsproblematiek. De centrale vraag was wat de migrantenorganisaties in samenwerking met de overheid kunnen doen voor een effectief jongerenbeleid.
Tegelijk konden Nederlanders kennismaken met wat er zich aan sociaal-culturele activiteiten rond de moskee afspeelt en werden er rondleidingen georganiseerd waarbij de verschillende organisaties zich presenteerden.
Uitgepakt
Zowel Tükem als de VVD hadden flink uitgepakt. Zoals gebruikelijk onder migrantenorganisaties, een weinig toepasselijke naam voor een bevolkingsgroep die zich hier blijvend gevestigd heeft, was het "natje en droogje" weer uitstekend verzorgd. Het publiek, dat op deze zonovergoten voorjaarsdag toch nog in grote getale de moeite had genomen over politieke zaken van gedachten te komen wisselen met VVD-coryfeeën als het Tweede Kamer lid Fadime Örgü, wist zich tussen de bedrijven door gespijsd en gelaafd met overheerlijke Turkse hapjes en de gebruikelijke thee en frisdrank.
Tuin
Dat de bijeenkomst, georganiseerd door VVD-afdeling Zeeburg, wat later begon, deerde de aanwezigen niet en gaf hen de gelegenheid nog even te genieten van de zon in de fraaie nieuwe tuin met vijver en fontein naast het gebouw aan de Zeeburgerdijk, waar behalve de Ulu-moskee ook de Turkse Federatie Nederland en de Turkse vrouwen groep Kübra zijn gevestigd.
Uiteindelijk wist VVD-deelraadslid Astrid Abendroth met zachte drang iedereen de grote feestzaal in te krijgen voor de bespreking van de serieuzere zaken des levens.
Misverstanden
Achter de Forum tafel zagen we behalve de genoemde VVD-politici ook Jan Beerenhout, ex bestuurslid van de Jellinek-kliniek en deskundig over de drugsproblematiek. Köksal Gör, actief in de Turkse Ouderen Vereniging, vertaalde al het gesprokene virtuoos in het Nederlands dan wel Turks.
In de zaal namen Turkse mannen en vrouwen weliswaar gescheiden plaats aan de tafels, maar zij waren dankzij de inspanningen van VVD-duoraadslid Berin Eken, voor het eerst gezamenlijk op een politieke vergadering.
Nu kon het grote "voorstellen" beginnen. Dat nam bij Fadime Örgü nogal wat tijd in beslag. Örgü, die van voorzitter Erik Jan Schuringa, bestuurslid van het Intercultureel Beraad van de VVD, ruim baan kreeg, zag de bijeenkomst toch óók als het begin van haar eigen verkiezingscampagne. Daarnaast moest ze wat misverstanden op ruimen. Zelf binnengehaald door voormalig VVD-leider Frits Bolkestijn, bleek er nogal wat uit te leggen over haar partij en de keuzes aangaande allochtonen die door de VVD in Den Haag gemaakt worden en in verleden gemaakt zijn. Daarnaast benutte ze de gelegenheid om de Turkse aanwezigen op te roepen om op de VVD te gaan stemmen. Peter Hafkamp, gemeenteraadslid voor de VVD in Amsterdam, vertaalde de wat abstracte onderwerpen van Fadime uit de landelijke politiek in onderwerpen voor de gemeenteraad.
Dialoog
Vergeleken met Fadime was Jan Beerenhout kort van stof en uitermate duidelijk te volgen. Hij maakte zich druk over de drugsproblematiek onder allochtone jongeren en drukte de aanwezige ouders op het hart dit soort kwesties niet te negeren en met hun kinderen in dialoog te gaan. Het Nederlandse drugsbeleid, zoals de scheiding tussen soft- en harddrugs, is een gegeven waar men "niet omheen kan", zei Beerenhout. Het fenomeen "coffee-shop" dat in migrantenkringen met groot onbegrip wordt bezien, is nu eenmaal onderdeel van het Nederlandse beleid. Hij benadrukte dat het zich afsluiten van de problemen van jongeren en het doen alsof er niets aan de hand, niet tot oplossingen leidt. Beerenhout bood aan te bemiddelen bij het opzetten van een gespreksgroep voor ouders en eventuele verslaafden in contact te brengen met de hulpverlening. Maar daarvoor moet het probleem eerst wel "herkend worden", aldus Beerenhout.
Pikant
De werkelijke "moeilijke kluif", het fenomeen grijze wolf, bleef gedurende de bijeenkomst lang onaangeroerd. De Turkse Federatie Nederland, geassocieerd met de Turkse MHP, de grijzen wolven partij, geldt als besmet, en de contacten tussen stadsdeel, de politiek en de federatie stonden tot voor kort op een laag pitje. Debet hieraan zijn de publikaties van journaliste Stella Braam die enkele jaren geleden juist in Zeeburg voor nogal wat onrust zorgden. In de Partij van de Arbeid en vooral in Groenlinks kringen geldt het daardoor als "not done" de moskee en het federatiegebouw te betreden.
Volgens Astrid Abendroth, sinds 1 mei fractieleider van de VVD in Zeeburg, werkt deze opstelling "contraproductief", zeker nu de MHP in Turkije aan de regering deelneemt. Door hen te isoleren "negeerde de politiek in het verleden een belangrijke groep bewoners, die daardoor ook nauwelijks in de politiek participeerden," aldus Abendroth.
Wolf in schaapskleren
Zo werd de bijeenkomst vooral ook een "aftasten" naar de mogelijkheden om de samenwerking tussen stadsdeel en Turkse organisaties weer op gang te brengen en een opening te creeëren om de sterke tegenstellingen tussen de "linkse" en "rechtse" Turkse politiek, die ook in Zeeburg bestaat, enigzins tot verzoening te brengen.
De laatste spreker vanuit het publiek, de heer Ali Sari, ging expliciet in op dit onderwerp. Hij hield een lang betoog waarbij hij zich zodanig als redenaar ontpopte, dat zelfs Nederlanders die geen woord Turks verstaan aan zijn lippen hingen. Sari, de vroegere voorzitter van de Turkse Federatie, beklaagde zich nadrukkelijk over de behandeling die hij heeft ondervonden en de ellende die hij over zich heen kreeg nadat hij zich als grijze wolf bekend gemaakt had. Hij vroeg zich af waar men zich in Nederland toch zo druk om maakte. "Kijk," zei hij met dramatiek in zijn stem die hij steeds luider verhief: "Hier staat de grootste boze grijze wolf, en leg mij uit, wie is er nu eigenlijk nog bang voor mij, en waarom?"
Inderdaad een belangrijke vraag. Is een man als Sari een wolf in schaapskleren en is hij vanwege een fixatie op nationalistische Turkse symboliek en gedachtengoed een belemmering voor de integratie van Turken? Moeten de leden van de Turkse Federatie, de Bozkurts nauwlettend in de gaten gehouden worden, omdat de Vos nou eenmaal zijn streken niet verliest?
Alleen een onderlinge dialoog kan dat leren. En met deze themamiddag zette de VVD een eerste voorzichtige stap.