"Het stadsdeel Zeeburg wordt geteisterd door criminaliteit en verloedering, volgens Hans van Boxtel in Binnenlands Bestuur van 3 oktober. En hoe dat komt, is hem ook duidelijk: "Sinds dertien jaar geleden de stadsdeelraden werden ingesteld, is dit oostelijk stukje Amsterdam onafgebroken geregeerd door een links bestuur". De hele reportage ademt een sfeer uit van een autistisch bestuur dat geen idee heeft wat er in dit stadsdeel gebeurt. En dat is wat mij als bestuurder en bewoner van dit stadsdeel tegenstaat aan de hele reportage. Wat moet de lezer bijvoorbeeld denken van de uitspraak dat het bestuur vindt dat "het tot de beste stadsdeelbesturen behoort.". Wat een zelfgenoegzaamheid, zal hij of zij denken. Dit hier totaal uit het verband gehaalde citaat sloeg op het feit dat 25 % van de bewoners van Zeeburg deelneemt aan inspraak-, informatie- of participatiebijeenkomsten. Dat is het hoogste percentage in Amsterdam. Het gemiddelde in Amsterdam is 15 % (peiling Burgermonitor 2002). Daaruit blijkt een grote betrokkenheid van onze bewoners en daarin behoren wij tot "de beste".

Dat in het artikel gesproken wordt over problemen in de oude Indische Buurt op het gebied van drugs, criminaliteit en werkloosheid is terecht. Die zijn er. Net zoals in veel andere grote steden het geval is. Bewoners voelen zich onveilig, daarin verschillen wij niet van de rest van Amsterdam. De monitor Leefbaarheid en Veiligheid geeft aan dat 35% van de Zeeburgers zich soms onveilig voelt. Voor geheel Amsterdam is dat 37%. We zijn wat dat betreft een gewoon Amsterdams stadsdeel. De suggestie dat het in Zeeburg veel erger is, is onterecht.
Wat ik mis is de politieke analyse. Als het linkse bestuur zoveel schuld draagt, zoals wordt beweerd, dan zijn de bewoners in Zeeburg mondig genoeg dit bij de verkiezingen te laten blijken. Bij de verkiezingen in 2002 verloor weliswaar GroenLinks een zetel, maar won de PvdA een zetel (met 6 raadsleden de grootste partij) en ging D66 van een naar twee zetels. De VVD won twee zetels. Een uitslag tegen de landelijke trend in. Opmerkelijk was dat juist traditionele protestpartijen als de SP en de BuurtActiePartij (actief in de Indische buurt) aanhang verloren. Beiden gingen terug van twee naar één zetel. Hieruit blijkt zeker geen volledig gebrek aan vertrouwen bij de kiezers voor het bestuur en een enorme politieke ontevredenheid zoals de journalist suggereert.

Natuurlijk weten wij ook dat cameratoezicht en preventief fouilleren onder de verantwoordelijkheid van burgemeester Cohen valt. Dit echter af te doen "als een academische discussie", zoals raadslid Cadat in het artikel beweert, is merkwaardig. Door onze discussie in de stadsdeelraad oefenen wij druk uit en laten we zien wat wij voor maatregelen wenselijk vinden. Daar is niets academisch aan.
Het artikel voegt niets toe aan de discussie over de aanpak van oude buurten of de dilemma's van het openbaar bestuur in deze tijd. En dat mag toch van een toonaangevend blad als Binnenlands Bestuur wel verwacht worden."

Namens het Dagelijks Bestuur van Zeeburg,
Tjeerd Herrema
Stadsdeelvoorzitter