Oostelijk Havengebied: De Van Eesterenlaan op 8 februari 2001: al jaren troep en verkeersellende, er verandert niets in bouwput nummer 1 van stadsdeel Zeeburg. Op de achtergrond Basisschool De Rietlanden, een ander probleem op deze "laan".

Zeeburg, 14 maart 2001 - Met enige regelmaat publiceert Zeeburg Nieuws foto's over onhoudbare toestanden in het Oostelijk Haven Gebied. Na een dagje op de voorpagina verdwijnen deze beelden echter al snel in het archief. Maar op straat blijft de ellende voortduren.
In de nieuwe rubriek "Aan de schandpaal" houden we dit soort berichtjes wat meer toegankelijk totdat onze stadsdeelbestuurders hun verantwoordelijkheid hebben genomen en de ellende is opgelost of verminderd. En als het allemaal niks uithaalt, over anderhalf jaar zijn er verkiezingen.

De Van Eesterenlaan
Na de verkeerssituatie bij Brazilië en de ellende op de Ertskade, is de Van Eesterenlaan al jaren een bron voor ergernis voor alle verkeersdeelnemers.
We willen het nu even niet hebben over de dagelijkse file waar automobilisten op weg naar hun werk bij het verlaten van de eilanden in terechtkomen. Ook voetgangers en fietsers, waaronder erg veel kleine kinderen, krijgen hun portie. Ze worden niet alleen geconfronteerd met kuilen, plassen, opgebroken voetpaden, braakliggende fietspaden, rondslingerende troep, losliggende stenen, glibberige staalplaten maar ook met auto's, bulldozers, zandhappers en ladinglossende vrachtauto's die absoluut niet thuis horen in hun 'domein'.
Er wordt niets aan deze genante situatie gedaan, de verantwoordelijken houden hun ogen gesloten, en dat al jaren lang.

Basisschool De Rietlanden
De oversteekplaats bij de Rietlanden verdient nog een aparte vermelding. Dagelijks gaan honderden kinderen daar naar school. Daarbij moeten ze de Van Eesterenlaan oversteken. Dat gebeurt 's-ochtends tijdens de spits, als allerlei gehaaste en door de dagelijkse file vooral geërgerde forensen naar hun werk willen.
Er is nu een zebrapad, en er zijn enkele hobbels om het verkeer te remmen, maar de algehele situatie laat te wensen over. Er is geen ruimte voor de wachtende kinderen die dus aan de andere kant het fietspad blokkeren.
Oversteken moet dan maar "tussendoor", in afwachting van een auto die de kinderen vrij baan wil geven. Een experiment met "klaar-overs" is mislukt vanwege de agressie van automobilisten. Echte drempels mogen niet want het Gemeentelijk Vervoerbedrijf verzet zich tegen een werkelijke snelheidsbeperking op die plek. Een stoplicht vindt geen genade in de ogen van de gemeente.
En als de kinderen 's-middags uitgelaten uit school komen, is er een fietspad op anderhalve meter voor de schooldeur, en moet een hek hun behoeden om door het autoverkeer gegrepen te worden.
Wie deze planologische blunder verzonnen heeft? Zaak is dat er een adequate oplossing komt.

Schuld
Ten aanzien van het "algehele beheer" van deze straat konden we vroeger nog de schuld geven aan de gemeente Amsterdam. Het "tijdelijk beheer" faalde, maar men zou zijn leven beteren. Nu echter het stadsdeel Zeeburg geleidelijk aan een steeds groter deel van het Oostelijk Havengebied in beheer heeft gekregen kunnen we dichter bij huis klagen. Dat doen we graag. Ook via deze krant.
Niemand snapt waarom die plassen niet even dicht gegooid worden met een paar hopen zand. Het moet toch ook een kleine moeite zijn om de stelconplaten van het voetpad ter hoogte van de Piet Hein Tunnel weer terug te leggen? Waarom wordt het fietspad aan de oostelijke zijde van de Van Eesterenlaan dat al anderhalf jaar 'braak' ligt niet afgemaakt? Waarom moeten wij accepteren dat dit openbare gebied een opslagplaats van bouwmaterialen en afval is geworden? Waarom komt er geen oplossing voor de verkeerssituatie bij basisschool de Rietlanden? Wie het weet mag het zeggen.

Gedeelde smart is halve smart
Voor de bewoners van het Oostelijk Havengebied dus een dagelijkse ervaring, deze bouwellende, de opgebroken straten, de kuilen, plassen, opstoppingen en verkeersonveiligheid.
Het zij hen een troost, ze zijn niet de enigen. Ook elders blijkt het een zooi.
Onder het motto "Enkele jaren geduld aub" in de Volkskrant een verhaal over het verschijnsel "permanente bouwput" waarin de vier grote steden, Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht, zijn veranderd: "Elke dag is het raak: opgebroken straten, afzettingen, omleidingen en verstopte wegen. De steden bouwen aan hun toekomst, maar voor veel bewoners en bezoekers zal het er nog jaren behelpen blijven."

Behelpen?
Behelpen? Waarom eigenlijk? Is dit de 'standaard' die onze bestuurders nastreven? Zou het niet anders moeten en kunnen? Nemen de PvdA-wethouders Stadig (stedelijk) en Sijtsma (stadsdeel) hiermee genoegen?