Gescheiden afvalinzameling is niet het grootste succesnummer van Stadsdeel Zeeburg. De inzameling van GFT-afval verliep zo moeizaam dat het vijf jaar na invoering in de Indische Buurt alweer wordt afgeschaft. En blijkens de Jaarrekening 1999 gaan ook de ingezamelde hoeveelheden glas en papier achteruit. En dat is jammer. Jammer voor het milieu, dat er immers meer mee opschiet wanneer afval wordt hergebruikt in plaats van verbrand. Jammer voor de burger, die goedkoper uit is wanneer er minder afval bij de vuilverbranding wordt aangeboden.
GroenLinks vindt dat de gescheiden inzameling van afval een nieuwe impuls nodig heeft. GroenLinks doet daartoe drie voorstellen die er toe moeten leiden dat minder GFT-afval, minder wegwerp-luiers en minder batterijen in het huisvuil terecht komen. Maar we hopen (en verwachten) ook dat uitvoering van die drie voorstellen nut en noodzaak van het scheiden van afval weer onder de aandacht van bewoners brengen. En dus de het scheiden van afval zal stimuleren.
Ter beschikking stellen Compostbakken
Belangrijke reden om in de Indische Buurt te stoppen met de inzameling van GFT was het geringe aanbod van afval uit de tuin. Logisch, wanneer je bedenkt dat het gemiddelde pand in de Indische Buurt vier verdiepingen telt, waarvan er maar één een tuin heeft. Aan de andere kant is een tuin een plek waar je compost - resultaat van GFT-inzameling - kwijt kunt.
GroenLinks stelt voor aan bewoners met een tuin een compostbak ter beschikking te stellen. Zij kunnen daar het afval uit de tuin in kwijt, maar ook het groente- en fruitafval. Vervolgens kunnen zij de geproduceerde compost weer in eigen tuin gebruiken.
De compostbakken kunnen op dezelfde wijze ter beschikking worden gesteld als de nestkastjes voor gierzwaluwen. GroenLinks stelt voor om éénmalig 50 compostbakken ter beschikking te stellen. Mocht de actie een succes zijn, dan kan zij worden herhaald. De compostbak dient uiteraard vergezeld te gaan van informatie over composteren.
Om te meten welk resultaat de actie heeft, kan aan de afhalers gevraagd worden hun telefoonnummer achter te laten, zodat een jaar na dato kan worden nagegaan hoe het gebruik is verlopen.
Stimuleren hergebruik luiers kinderdagverblijven
Baby's produceren een enorme berg wegwerpluiers. Die komen bij het restafval en worden verbrand. Sinds kort bestaat de mogelijkheid om gebruikte papieren luiers te recyclen. Van de luiers wordt papier, katoen en plastic gemaakt.
De kinderdagverblijven van de Stichting Welzijn Zeeburg werken met papieren luiers en produceren daarmee een enorme hoeveelheid te recyclen materiaal. Je kunt het ook uitrekenen. Er zijn in Zeeburg 236 volledige kindplaatsen. Uitgaande van vier weken vakantiesluiting en een gemiddelde van 4 luiers per kind per dag, produceert de SWZ 226.560 vuile luiers per jaar.
GroenLinks stelt voor om met de SWZ in overleg te treden om te bezien hoe het hergebruik van vuile luiers het beste kan worden georganiseerd. GroenLinks vindt dat daar best wat tegenover mag staan. Mochten ruimtes opnieuw moeten worden ingericht om hergebruik mogelijk te maken of beter te laten verlopen, dan kan het stadsdeel daarvan de kosten dragen. Daarnaast kan het stadsdeel, als stimulans voor het personeel om afval in het kinderdagverblijf te scheiden, een bedrag in de personeelspot storten.
GroenLinks tekent daarbij aan dat scheiden ook voor de SWZ zelf op termijn financieel aantrekkelijk is. De tarieven voor te verbranden afval gaan in de toekomst immers fors stijgen en dan is het maar goed als je al gewend bent de luiers uit het restafval te houden.
Een volgende stap zou kunnen zijn om over te stappen op katoenen luiers. GroenLinks zou daar niet onmiddellijk voor kiezen. Beter voorzichtig begonnen en later doorgezet, dan hoog gegrepen en diep gevallen. De ervaringen met katoenen luiers op kinderdagverblijven zijn immers bepaald niet onverdeeld positief.
Mogelijkheden inleveren Klein Gevaarlijk Afval verruimen
Bij verschillende winkeliers in het stadsdeel kunnen produkten worden gekocht die uiteindelijk resulteren in Klein Gevaarlijk Afval (KGA). Die produkten zijn verf, batterijen, nagellak, TL-buizen, vlooienbanden etc. etc. (zie de afvalwijzer in de stadsdeelgids 2000, p. 46). De bijbehorende winkels zijn ondermeer doe-het-zelf-zaken, supermarkten, foto-zaken en drogisten.
Er zijn in Zeeburg drie manieren om legaal af te komen van KGA. Je kunt het afgeven bij de Stortplaats Zeeburg (aan het Zeeburgerpad), bij de chemocar of bij een aantal winkeliers. De stortplaats is lang niet bij iedereen bekend en voor velen ongetwijfeld buiten de dagelijkse routes. De frequentie van de chemokar is met drie keer per jaar erg laag. Bovendien is lang niet iedereen thuis als de chemokar langs komt. Van de winkeliers is niet bekend welke dat zijn en wat je er in kunt leveren. Bovendien zou het aantal winkeliers waar KGA kan worden ingeleverd worden uitgebreid.
Om het scheiden van KGA te bevorderen moeten burgers gemakkelijk van het apart gehouden KGA af kunnen. Dat is het geval wanneer ze het kunnen inleveren bij de winkel waar het oorspronkelijke produkt is gekocht. Deze winkels nemen KGA in en het stadsdeel moet het periodiek of op afroep ophalen.
GroenLinks stelt voor dat het stadsdeel winkels en bedrijven benadert die produkten verkopen die leiden tot KGA, hen vraagt of ze inzamelpunt willen zijn en de benodigde vergunningen (bijvoorbeeld op grond van afvalstoffenverordening) verstrekt zonder leges te in rekening te brengen. Het stadsdeel neemt voorts de publiciteit voor zijn rekening en neemt een lijst van de betreffende bedrijven op in de afvalwijzer. In het bijzonder de supermarkten in het stadsdeel zienen bij de actie te worden betrokken, omdat daar veel mensen komen.
Kosten
Een beter milieu mag best wat kosten, maar iemand moet het betalen. Dat geldt ook voor de voorstellen die GroenLinks hier doet. Allereerst de kosten. GroenLinks raamt die als volgt.
Compostbakken
Compostbakken van goede kwaliteit zijn bij tuincentra te koop voor ongeveer ƒ 100,00. Wie er vijftig koopt in de groothandel zal zeker korting kunnen bedingen. Verder zijn met de actie publiciteitskosten gemoeid, maar die zijn naar verwachting gering. In ieder geval zal er aandacht aan moeten worden besteed in het Zeeburg Journaal. Al met al lijkt het redelijk om uit te gaan van incidenteel
ƒ 5000,00.
Recyclen luiers
Afgaand op gegevens van de fabrikant zijn de kosten van het recyclen van luiers vergelijkbaar met het wegwerpen/verbranden. In de toekomst - met hogere verbrandingstarieven - zal de vergelijking alleen maar in het voordeel van recyclen uitpakken. Er zijn aan het recyclen dus geen extra structurele kosten verbonden. Wel zijn er incidentele kosten. Bij een aantal kinderdagverblijven zal wellicht een kleine ingreep moeten worden gepleegd bij de verschoningseenheden of de lokatie waar het afval wordt bewaard. GroenLinks stelt voor dat het stadsdeel de kosten daarvan éénmalig financiert, waarna de stichting zorg draagt voor vervanging of aanpassing. GroenLinks stelt voor hier ƒ 500,00 per kinderopvanggroep uit te trekken. GroenLinks stelt voor eenzelfde bedrag in de personeelspot te storten. Met 21 kinderopvanggroepen in Zeeburg, komen de kosten van dit voorstel incidenteel op ƒ 21.000,00.
Inzamelen KGA
De kosten van het inzamelen van KGA bij winkels en bedrijven is afhankelijk van nogal wat factoren. Het aantal deelnemende bedrijven is van belang, de hoeveelheid ingezameld afval en de inzamelfrequentie. Voorlopig houdt GroenLinks het erop dat met de inzameling één maal in de twee weken een dag is gemoeid. Andere kosten, zoals die van verwerking van het KGA, telt GroenLinks niet mee, omdat die ook gemaakt zouden worden als het KGA zou worden ingeleverd bij de werf. De kosten zijn dan jaarlijks (16 mens uren + 8 uren transport) x 26 =
ƒ 26.000,00
Dekking
De voorstellen die in deze notitie worden gedaan, kosten ƒ 26.000,00 incidenteel (compostbakken en recyclen luiers) en ƒ 26.000,00 structureel (inzamelen KGA). GroenLinks stelt voor de kosten van het ter beschikking stellen van compostbakken en de inzameling van KGA ten laste te brengen van het budget voor de inameling van huisvuil. Het gaat hier immers om afval dat anders bij het huisvuil terecht zou zijn gekomen.
De kosten van het recyclen van luiers kunnen worden bekostigd uit het budget voor milieumaatregelen of uit de egalisatiereserve huisvuilinzameling. Dat laatste heeft niet de voorkeur, maar kan worden verantwoord met het argument dat het gaat om een voorbeeldproject dat er toe moet leiden dat het percentage luiers in het huishoudelijk afval vermindert.
