Frankrijk zegt Nee tegen Europese Grondwet
Parijs/Zeeburg, 30 mei 2005 - Bij een opkomst van circa 70 % van de kiezers, gaf bijna 56% in Frankrijk een "Non" tegen de Europese Grondwet in het "bindend" referendum dat president Chirac had uitgeschreven.
Chirac zei de uitspraak van de kiezers te respecteren maar bevestigde gelijk dat Frankrijk de verplichtingen voortvloeiende uit eerdere Europese verdragen zou respecteren.
Met het Frans Nee is de bodem uit het Nederlands referendum weggeslagen. In de huidige Europese Unie heeft iedere lidstaat een veto, en de Franse bevolking heeft door het bindend karakter van het Frans referendum daarvan gebruik gemaakt. In het Verenigd Koninkrijk, dat volgend jaar een referendum zou houden, wordt al gezinspeeld op een pas op de plaats aangaande de legitimiteit van hun referendum. Nu een prominente "founding father" van de Europese Unie Nee heeft gezegd, kan niets anders volgen dan een "periode van bezinnining", hoe het nu verder moet.
Die vraag zal Frankrijk moeten beantwoorden.
Vertegenwoordigers van de EU riepen de andere EU landen op door te gaan met hun "proces van ratificatie", aangezien het aanhangsel van de grondwet zou voorzien in een ontsnappingsmogelijkheid, indien niet alle 25 EU leden instemmen met de grondwet. Echter de Grondwet is nog niet aangenomen. Kortom, impasse.
Alom wordt voorspeld dat het traject rond de huidige grondwet door het Franse Nee is uitgelopen in een doodlopend spoor.
Desalniettemin riep premier Balkenende ons op "juist nu" voor de grondwet te gaan stemmen. "We laten ons niet niet de wet voorschrijven door de Fransen."
Het is onbegrijpelijk hoe onze volksvertegenwoordigers deze kwestie hebben laten uitlopen in deze chaos. Er was nimmer een referendum nodig, nog in Frankrijk, nog in Nederland en zeker niet in het Verenigd Konkrijk. Onder de Europese Grondwet staan de handtekeningen van Balkenende en Bot, de verantwoordelijk minister van Buitenlandse Zaken, net als die van Tony Blair (UK), en van Chirac, allen gelegitimeerd door de lokale parlementen.
De vraag is dan nu, waarom dat referendum, in Frankrijk bindend, in Nederland "raadgevend", maar bij voldoende opkomst bindend.
Onze volksvertegenwoordigers hadden dit alles kunnen regelen, bij mandaat van de kiezer, en dan, waarom dan niet, nu!
Waarom moeten wij nog "ja" zeggen, terwijl Balkenende zijn handtekening al gezet heeft. Het was allemaal al rond, en door door die referenda vertroebeld die "zooi" zoals Harry de Winter constateerde in een discussie met Balkenende. Hij mocht het woord "zooi" niet gebruiken van Balkenende die woedend werd, voor het eerst, maar we (ZeeburgNieuws) herhalen dit hier graag. "Zooi!"
Waarom dat referendum? We hebben geen lange historie van referenda, dit begrip is in Nederland niet bekend, D66 wilde het ooit invoeren als mogelijkheid het bestuur tot de orde te roepen, in de "Nacht van Wiegel" is dat initiatief weggestemd.
Uiteindelijk krijgt deze partij (D66) het toch, niet correcief, dan wel bindend bij voldoende opkomst.
Maar als we dan het Franse "Non" gaan interpreteren, de steden "ja", het boerenland "Nee", (die analyses laten we graag aan de Fransen over, maar het is tegelijk de onze)
Mijn persoonlijke mening, men wil niet delen, de belangen van de Franse Boeren: liever de EU, maar dan zonder de Nieuwe Landen, de Oost-Europese gebieden, geen Polen, geen Bulgaren; de Fransen willen niet die uitgebreide EU, ze zijn bang voor het verlies van hun subsidies en het vertrek van arbeidsplaatsen naar Oost Europa.
Chirac, Tony Bair, Balkenende, zij gaven gevolg aan de hoofddoelstellingen van de Europese Unie: vrede en gerechtigheid, het Franse Volk lijkt gekozen te hebben voor seperatisme, voor de zoveeste keer, voor hun atoommacht, hun aparte positie in Europa. Het zou toch mooi geweest zijn als het Franse veto een toontje lager zou moeten zingen. Helaas heeft Frankrijk dit voorkomen.
MvE

Dierenleed is "Made in Europe": Stem TEGEN de EU-Grondwet
"75% van de Europese agenda wordt bepaald door Landbouw en Visserij, en 50% van de subsidiestromen gaan ernaar toe. De bio-industrie wordt sinds de jaren zestig stevig gesubsidieerd en daarmee wordt het grootschalige dierenleed in stand gehouden. Sterker nog, het is zeer de vraag of zonder de Brusselse subsidiestromen de bio-industrie ooit zo uit z'n krachten gegroeid zou zijn als nu het geval is. En de toetreding van de nieuwe landen zorgt er niet voor dat het er qua dierenwelzijn beter op wordt in Europa. De toegetreden landen blinken uit in conservatisme op het gebied van dierenrechten, van hen valt geen enkel positief initiatief te verwachten op dit gebied."
Lees verder bij de Partij voor de Dieren
Zie ook: EU: Animal Health
en EU: Landbouw en Milieu

Ode "An die Freude" (De EU-hymne)

Freunde, nicht dieser Töne!
Sondern lasst uns angenehmere
anstimmen, und freudenvollere!

Freude, Schöner Götterfunken,
Tochter aus Elysium,
Wir betreten feuer-trunken,
Himmlische, dein Heiligtum!

Deine Zauber binden wieder,
Was die Mode streng geteilt;
Alle Menschen werden Brüder,
Wo dein sanfter Flügel weilt.

Wem der grosse Wurf gelungen,
Eines Freundes Freund zu sein,
Wer ein holdes Weib errungen,
Mische seinen Jubel ein!

Ja, wer auch nur eine Seele
Sein nennt auf dem Erdenrund!
Und wer's nie gekonnt, der stehle
Weinend sich aus diesem Bund!

Freude trinken alle Wesen
An den Brüsten der Natur;
Alle Guten, alle Bösen
Folgen ihrer Rosenspur.

Küsse gab sie uns und Reben,
Einen Freund, geprüft im Tod;
Wollust ward dem Wurm gegeben,
Und der Cherub steht vor Gott.

Froh, wie seine Sonnen fliegen
Durch des Himmels Prächt'gen Plan,
Laufet, Brüder, eure Bahn,
Freudig, wie ein Held zum Siegen.

Freude, schöner Götterfunken,
Tochter aus Elysium,
Wir betreten feuer-trunken,
Himmlische, dein Heiligtum!

Deine Zauber binden wieder,
Was die Mode streng geteilt;
Alle Menschen werden Brüder,
Wo dein sanfter Flügel weilt.

Seid umschlungen, Millionen!
Diesen Kuss der ganzen Welt!
Brüder über'm Sternenzelt
Muss ein lieber Vater wohnen.

Ihr stürzt nieder, Millionen?
Ahnest du den Schöpfer, Welt?
Such'ihn über'm Sternenzelt!
Über Sternen muss er wohnen.

Beethoven: Symphonie No. 9/Text: Friedrich Schiller

Vóór de grondwet

Zeeburg, 19 mei 2005 - De discussie rond het referendum over de grondwet neemt langzamerhand grimmige trekken aan. Buurten zijn verdeeld, hele familie's zijn verscheurd, mannen en vrouwen staan tegenover elkaar, vaders en zonen moeten vast stellen dat ze principieel van mening verschillen.

Tegelijk buitelen de politici die dit land zouden moeten besturen over elkaar heen, "dit referendum had nooit plaats moeten vinden", "de Nederlander is te dom", "hij snapt niets van dit complexe bouwwerk", en dan gaat hij allerlei zijpaden bewandelen, "de euro heeft ons belazerd", "de grote landen gaan ons overheersen", "we betalen te veel", "we zijn het zat", "waarom wordt ons nu pas iets gevraagd". "Waarom niet eerder een referendum, over de vraag of Nederland überhaupt wel tot de Europese Unie had moeten toetreden".

Nederland was samen met Duitsland, Frankrijk, België, Luxemburg en Italië op 18 april 1951, bij het Verdrag van Parijs, oprichter van de Europese Gemeenschap voor Kolen en Staal, de voorloper van alle volgende verdragen, die nu uiteindelijk opgaan in de nieuwe grondwet van de Europese Unie. Over deze besluiten zijn nooit referenda gehouden, al gaf het proef referendum in Bolsward, als representatieve Nederlandse stad, volstrekte duidelijkheid, een hoge opkomst, unaniem vóór het nieuwe project. Dat was dan wel in 1952.

De waarneming in die tijd werd gekleurd door de ervaringen van de Tweede Wereldoorlog, het zoveelste conflict in twintig eeuwen Europese Geschiedenis, vanaf de hoogmoed van de Romeinen de Germanen te onderwerpen, Claudius Civilis, via Karel de Grote, die de Saksen met harde hand tot het Christendom wilde bekeren (Widukind), via Karel V, Napoleon tot Adolf Hitler, die op zijn beurt opnieuw een Europees conflict organiseerde.

Wij Nederlanders voerden oorlog met de Engelsen, (Adriaanszoon de Ruyter), zochten het conflict met de Spanjaarden (Piet Hein) en onderhielden lokale conflicten over religie. Wij zochten altijd onafhankelijkheid van de grote Europese heersers, de Habsburgers, de koningin van Kastilië, Alfa.

In 1952 waren wij die oorlogzuchtigheid zat. Vanuit de (na)oorlogse chaos ontstond het Idee van een Verenigd Europa. Nooit meer oorlog. Frankrijk en Duitsland eindelijk 'broeders'. Een herstel van het schisma dat ontstond na de dood van Karel de Grote toen zijn kinderen elkaar naar het leven stonden en het voor het eerst verenigd Europa weer werd opgedeeld.

In 1946 waren we het zat. Toen hebben we samen met Duitsland en Frankrijk de Europese Gemeenschap opgericht. De 'kleine landen', Nederland, België en Luxemburg, samen met hun grote broers.

Laten we ons realiseren dat het Nieuwe Europa hier ontstaan is.
Vandaar dat ik voor de grondwet ben.

(MvE)