De 14-jarige Anjola van Wanrooy met één van haar geitjes

Zeeburg, 5 april 2001 - Het preventief ruimen van gezelschapsdieren leidt tot hartverscheurende taferelen, zoals in Sprang-Capelle, waar deze week de dreiging van preventieve ruiming hing boven de hoofden van de bevolking.
Niet alleen veehouders zijn de dupe van de ruimingsakties van het ministerie, ook kinderen lijden onder het non-vaccinatiebeleid van onze overheid.
De 14-jarige Anjola van Wanrooy woont aan de Dijkstraat op een halve kilometer van het zwaar verdachte en vorige week al geruimde bedrijf van de firma Rijken. Zij schreef dinsdag een aangrijpende brief aan haar twee eenjarige geitjes.

Beste Loesje en Laura, de liefste geitjes,

Ik heb altijd goed voor jullie willen zorgen. Ik had altijd het beste met jullie voor.
Maar dit had ik ook niet zien aankomen. Dat dit nou precies in Sprang-Capelle moet gebeuren. Als er nou echt MKZ heerst, zullen jullie mij dan nooit vergeten.
Eerst onze twee honden, toen Timmie het konijn en toen Melissa mijn nichtje.
Ik wil jullie nou ook niet kwijt, nu niet en nooit niet. Met jullie kon ik al mijn problemen doorspreken. Jullie zeiden wel niks maar het leek wel of dat jullie aandacht toonden. Ik blijf voor jullie duimen. Mama en papa zeggen wel als deze epidemie over is, dan kopen wij misschien wel weer nieuwe geitjes.
Maar die zijn nooit meer zo lief en mooi als jullie.
En omdat ik geen zusjes of broertjes heb, beschouw ik jullie niet als vee.
Dat wil ik niet en dat kan ik niet. Maar ik beschouw jullie als zusjes.
Jullie begrijpen dat ik deze brief met veel emoties schrijf, Want zo'n band als ik met jullie had, dat kan ik met niemand anders krijgen.
Heeeeeeeeeeeeeeeeel veel liefs in de hemel of hier, jullie baasje Anjola

Terug naar mond- en klauwzeerpagina