Gevaarlijke koolzuurgasdeken
Geleerden uit vele landen hebben zich bezig gehouden met de gevaren die ons bedreigen als gevolg van het toenemend gehalte aan koolzuurgas in de atmosfeer.
Het koolzuurgas, afkomstig uit de pijpen van fabrieken, de schoorstenen van onze huizen en de uitlaten van auto's en motoren, houdt als een "deken" de warmte-uitstraling van de aarde tegen.
Indien het huidige gehalte met een vijfde zou toenemen, zouden de ijskappen aan de polen kunnen smelten en het niveau van de wereldzeeën zoveel kunnen stijgen, dat kuststeden worden overstroomd.
Bron: Tijdschrift Natuur en Techniek 1958, geciteerd in jubileumnummer 75 jaar NWT, maart 2007;

"De Vorm van oude zeeën"

Tot de trage zee stijgt, en het steile klif verbrokkelt,
Tot de terrassen en de weiden in de diepte verdrinken (Swinburne)

Wij leven in een tijdperk van stijgende zeeën. Langs de gehele kust van de Verenigde Staten is sedert 1930 een langzame stijging van het peil van de zee te zien geweest op de tabellen van de kust- en geodetische dienst. Voor het meer dan 1500 kilometer lange stuk van Massachusetts tot Florida en aan de kust van de Golf van Mexico heeft de stijging van 1930 tot 1948 ongeveer 10 cm bedragen. Het water stijgt ook, maar langzamer, langs de kust van de Stille Oceaan. Deze gegevens van de getijdetafel hebben geen betrekking op de tijdelijke stijging en daling van het water onder invloed van wind en storm, maar wijzen op een gestadig voortgaande inbreuk van de zee op het land.
(Uit: Rachel Carson: De Wereldzee, Uitgeverij Born, 2e druk 1952, blz 103;)

(Heldersche Courant 19 juli 1952)

"Verrassende klimaatwisseling"

In onze eigen tijd zijn wij getuige van een verrassende klimaatwisseling (). Het staat nu als een paal boven water, dat sedert ongeveer 1900 een uitgesproken verandering in het poolklimaat is ingetreden, dat deze omstreeks 1930 verrassend duidelijk werd en dat zij zich thans over de sub-arctische en gematigde gebieden uitbreidt. De koude top van de wereld wordt merkbaar warmer.
De neiging tot een zachter klimaat in de Poolzee is misschien het opvallendst in zoverre als de scheepvaart in het noorden van de Atlantische Oceaan en in de Poolzee minder last ondervindt.
(-)
In 1940 was de noordelijke kust van Europa en Azië in de zomer maanden opmerkelijk vrij van ijs en meer dan 100 schepen konden de poolroute nemen.
(-)
Ook in de niet menselijke wereld wijzen de gebeurtenissen op het warmer worden van het poolgebied - de trek en de gewoonten van vele vissen, vogels, landzoogdieren en walvissen veranderen.
Vele nieuwe vogels verschijnen bij ons weten voor het eerst in landen in het hoge noorden. De lange lijst van bezoekers uit het zuiden - vogels die nooit voor 1920 in Groenland zijn waargenomen - omvat de Amerikaanse zwarte zeeëend, de Grote tureluur, de Amerikaanse kluut, de zwartkop albatros, de noordelijke rotszwaluw, de boompieper, de gewone kruisbek, de Baltimore Wielewaal en de Canadese boompieper. Enkele soorten uit het noorden van het poolgebied, die in een koud klimaat thuishoren, tonen hun afkeer van het warmere klimaat door in veel geringere getale Groenland te bezoeken...
(Uit: Rachel Carson: De Wereldzee, Uitgeverij Born, 2e druk 1952, blz 189 en 190;)

Climate: Sawyer predicted rate of warming in 1972 - Hansen’s 1988 projections - The Long Consensus On Climate Change - Hansen et al.: "Greater than average warming in the southeastern United States and much of Europe" - The Carbon Dioxide Question - Experiment... - "One Big Greenhouse" - "Invisible Blanket" - "Getting Warmer?" - Callender 1938... - "...for the benefit of rapidly propagating mankind..."