Verloedering
Naar aanleiding van het stuk in de Zeeburg Nieuws over de Architectenbuurt wil ik het volgende opmerken. Het stuk is mij uit het hart gegrepen. Ik ben bewoner van deze buurt en ik heb ook steeds vaker last van rondhangende jongeren en een toenemend gevoel van onveiligheid gaat mij parten spelen.
De laatste tijd is er veel geluidsoverlast geweest, hard praten en schreeuwen.
Twee weken terug is bij mij een ruit in gegooid nadat herhaaldelijk stenen tegen het raam en het balkon afgeketst zijn. Een zeer onplezierige ervaring!!
In de boxen is het steeds vaker een rotzooi en het lijkt soms wel of mensen daar overnachten.
Ik zou het zeer op prijs stellen als er wat aan deze problemen gedaan wordt want de buurt verloedert zo langzaam aan en daar zit niemand op te wachten.
(Architectenbuurt, 12 november 2001)
Dichter bij de burger?
In het Amsterdams Stadsblad van 7 november stond op de voorpagina een
artikel over een tienerwerker die gemolesteerd was. Tot mijn verbazing las
ik:''Zijn werkgever Stichting Welzijn Zeeburg is onbereikbaar voor
commentaar''. Deze frase heb ik al vaker gelezen. Heeft de Stichting Welzijn Zeeburg geen zín om te antwoorden, of is er misschien óók hier een
zwijgplicht met dwangsom ingesteld.
Ook het stadsdeel zelf gaf deze zomer geen commentaar bij de lang slepende kwestie van oudere Marokkanen die de buurthuizen van hun kinderen annexeerde. In het Amsterdams Stadblad van 27 juni stond: ''Deelraadwethouder Nesip Can wil niet inhoudelijk reageren''.
Toen ik hierop in een e-mail vroeg waarom hij geen commentaar had begreep ik meteen wat deze uitdrukking inhield, ik kreeg namelijk geen reactie. Als men bij relatief belangrijke gebeurtenissen telkens geen commentaar wil leveren zie ik op dit punt de meerwaarde van een stadsdeel niet. Is dit nou de invulling is van dichter bij de burger staan?.
Peter Bottelier, 10 november 2001
Bemiddelen....
"Overlast op Borneo-eiland? Ja, het is nu weer even rustig , maar het is dan ook pokkeweer en dan zie je die aardige jongens dus niet. Het is dus wachten op mooi weer, dan komen ze wel weer de boel wegroven. Het wordt pas onrustig als je er wat van zegt of als je je zonet gejatte fiets terug wilt hebben. Dan komen ze
met een groep terug om je te intimideren.
In de Lampenistenstraat is ook het een en ander gebeurt. Mijn buurvrouw is bezig met schrijven/bellen/overleg met het stadsdeel ofzo. Laatste keer dat er wat gebeurde is denk ik al een maand geleden. Toen heeft er een een draai om zijn oren gehad van een andere buurvrouw. Zijn ze teruggekomen met 10 man.
Politie is geweest en stond erbij hoe iedereen bedreigd werd maar deed niks meer als "bemiddelen". Hopeloos dus. ("we weten niet hoe ze heten", tja, ze staan erbij, gewoon eentje meenemen toch??)
Later is mijn buurvrouw en haar man op straat nog even op een stenenregen getrakteerd, maar ja, niemand weet hoe ze heten......
Las in het stadsblad van afgelopen week dat er een paar waren opgepakt
vanwege vecht- en steekpartijen. Hoorde ook geruchten dat er een paar in
Hilversum zouden zijn opgepakt voor inbraak."
(Borneo-eiland, 5 februari 2001)
