De door de Kamer afgedwongen actie van Zalm is prima, maar komt rijkelijk laat. Want bij de Nederlandse burger leeft al maanden het gevoel dat hij sinds de invoering van de euro veel meer — in plaats van het beloofde minder — voor zijn spullen en diensten betaalt. Alleen, het feit dat het leven sinds 1 januari weer flink duurder is geworden en consumenten aan het eind van de maand vaker en dieper rood staan, heeft weinig met opzettelijke prijsverhogingen door bedrijven te maken. Het prijseffect van invoering van de euro bedraagt voor de consument hooguit een paar tienden van procenten, zo toont De Nederlandsche Bank aan. De effecten van misoogsten van fruit en groenten in Zuid-Europa, de hogere kosten die bedrijven betalen voor huisvesting, transport en niet te vergeten de stijgende lonen, tikken veel harder aan.

Maar er is meer. Uit onderzoek door Elsevier blijkt dat burgers lijden aan 'prijsillusie'. We laten ons in de luren leggen door de lagere bedragen van euro-betalingen. Een eenvoudig T-shirt dat 20 euro kost, lijkt goedkoop. Zou er 44 gulden op het prijskaartje staan, dan dachten we er waarschijnlijk nog even over na.

Kortom, het is waar dat de prijzen stijgen. Maar de euro als grote boosdoener bestempelen, is misplaatst.