'Osama’s Grot': Marokkaan Benzakour geselt de Nederlandse mentaliteit!

door: Ron Haleber

Zeeburg, 11 september 2005 - De stem van de Marokkanen wordt in de media maar al te weinig gehoord. De enige columnist die vanuit hun achtergrond en politiek engagement een duidelijk geluid laat horen - vol humor en vlijmscherp sarcasme - is Mohammed Benzakour. In zijn laatste dikke publicatie "Osama’s Grot - Allah, Holland & ik" (L.J.Veen, Amsterdam/Antwerpen, 256 pag.) heeft hij de beste van zijn columns van de laatste jaren gebundeld.

Benzakour is niet bang zijn scherpe persoonlijke visie te uiten over de meest uiteenlopende zaken die Nederland met name sinds 11 september 2001 hebben beroerd. Of het nu rappende imams, de Zwijndrechtse Turken, eerwraak, zijn allochtone kapper, de journalistieke verruwing, de Osama-hype of de anti-islamhetze betreft, steeds geeft Benzakour er een onvervalste eigen kijk op als onafhankelijk Marokkaans auteur. Zijn Nederlandse en allochtone collega's geselt hij zonder erbarmen... Zo moeten Ephimenco, Paul Scheffer, Elsbeth Etty, Leon de Winter en "de achterlijkheid" van Jessica Durlacher het ontgelden. Maar ook allochtonen als Zeki Arslan, Hafid Bouazza, Ebru Omar en de 'Amerikaan' Mohammed Sini ontkomen niet aan zijn sarcasme.

Met name richt hij zich tegen politici als de 'arrogantie' van Hirsi Ali die hij het recht betwist te spreken "als een Voltaire": "De islamophobe grammofoonplaat van Ayaan wentelt elk etnisch probleem af op het conto van de islam". Ayaan gebruikt daarbij "drogredeneringen die een eerstejaars islamologiestudent op z'n sloffen kan ontmaskeren". Ook Nawijn krijgt er als "marktkoopman" van langs. Nawijn is bezig "geheel naar analogie van de Marokkaanse rulhandelcode, een klimaat te scheppen waarin toekomstige, weliswaar iets afgezwakte voorstellen ineens weldadig redelijk klinken".

Daarnaast schroomt Benzakour niet om tegen de stroom op te roeien met tegendraadse beschouwingen over het felle onrecht dat de Palestijnen wordt aangedaan en met zijn kritiek op de Amerikaanse inval in Irak en Afghanistan: "Hoelang blijven RTL Nieuws en het NOS Journaal het nieuws openen met ingezakte parkeerschuurtjes in Tiel - waarbij geeneen gewonde viel -, als onder het toeziend oog van de VN zich op de Gazastrook een mini-shoah aan het voltrekken is"?

Het meest boeiendst en informatiefst lijkt mij Benzakour voor de Nederlandse lezer wanneer hij typische dingen van alledag beschrijft en waarin zijn Marokkanen zich met hun eigen kijk daarop onderscheiden van het gebruikelijke doen en laten van onze maatschappij. Zoals de rol van de 'reinheid' in de islam, de wijze waarop Marokkanen met 'de dood' omgaan, over hun meer lichamelijke beleving van liefde met de daarbij horende uitdrukkingen in de taal. Zo gaat hij in "Verbeelding in de gezondheidszorg" in op hun toeschrijven van het ongewone dat ze overkomt aan 'het boze oog', en aan - 'uit het vuur geschapen' - jinns, demonen en geesten met alle verrassingen die dat met zich meebrengt.

Vanzelfsprekend is er kritiek mogelijk op Benzakours benadering. Hij wordt daarvoor dan ook niet gespaard. Met name is bij zijn eigen Imazighen - Berbers - de kritiek niet mals zoals hier te lezen valt: "Benzakour, de berber die zichzelf haat".

Als "de Berber die zichzelf haat" wordt door deze broeders hem een "denigrerende manier van spreken over de Berber" verweten. Het meest stoort hen dat Benzakour de Arabisch-Europese Liga van Abu Jahjah heeft verdedigd, met name in zijn voorafgaande boek. Lees daarover ook het ongepubliceerde stuk: "Waarom ik een boek over Abou Jahjah schreef"

In zijn column over "De Berberse neo-islam" kritiseert Benzakour de Berberse voorman Chafik die Berbers immuun acht voor het moslim-extremisme. Benzakour ontkende dit en "uit Berberhoek - van schuimbekkende Berbersites - kreeg ik dan ook indertijd woedende reacties". "Hoe durf ik Chafik af te vallen door te beweren dat migranten en met name Berbers ontvankelijk zijn voor (gewelddadig) geloofsfanatisme". Maar Benzakour slaat dit verwijt op zijn beurt weer terug: "Precies twee jaar later wordt de eerste godsdienstig gemotiveerde moord gepleegd (op Theo van Gogh) door ene Mohammed B.: een Berber. Maar dat niet alleen. De verdachte Samir A. is een Berber, de twee Eindhovense jongens die in Pakistan werden vermoord: beide Berbers, de AIVD-tolk die informatie lekte: een Berber" (p 104).

Zover ik overzie, laten de kranten en media "Osama's Grot" links liggen, schreven geen of nauwelijks recensies - enkel bij de NMO kwam Benzakour er over aan 't woord. Wel heeft de beruchte islamdeskundige Hans Jansen - bekend van radio en tv - in HP/De Tijd een stuk over Benzakours bundel geschreven dat van politiek rechtse kant wel als "vernietigend" zal worden gezien. Dat maakt nieuwsgierig! Het lijkt me voor een Maroc-website daarom interessant om zijn twee grootste bezwaren weer te geven zodat de lezer zelf kan oordelen of ik met mijn lof op Benzakour grotelijks overdrijf:

Benzakour maakt twee fouten die zonder meer groot zijn. Hij gelooft dat de wereld overheerst wordt door duistere machten, en dat waar die machten overheersen, de rede heeft afgedaan (pp. 108 en 109).
De Leidse universiteitsbibliotheek heeft in 2000 onder de titel "Duistere Machten" een tentoonstelling georganiseerd waar tientallen boeken en pamfletten uit het Midden-Oosten vertoond werden die ook vanuit deze sombere opvatting geschreven waren. De tentoonstelling liet prachtig zien dat dit geloof, in die superioriteit en onafwendbaarheid van Duistere Machten, ongeveer het zieligste is dat er op intellectueel gebied in het Midden-Oosten te vinden is. 'Duistere machten' zijn in dit verband trouwens de joden, het Pentagon, de vrijmetselarij, de Rotary-clubs enzovoort. Deze zielige onzin heeft nu via de pen van Benzakour de Nederlandse multiculturele samenleving weten te verrijken.

Grote Fout nummer twee is dat Benzakour, net als zo veel inwoners van het Midden-Oosten, doet alsof hij niet weet dat het Westen superieur is (p. 156-158). Hij acht het 'avondland' (Benzakour vindt dat kennelijk een goede term, en ik neem hem graag over) niet superieur, bijvoorbeeld omdat 'psychiaters nachtdiensten draaien'. Maar dat doen urologen en longartsen toch ook? Waarom is dat fout? Het lijkt me eerder verkeerd dat er in het Midden-Oosten geen behoorlijke medische nachtdiensten zijn.

Die superioriteit van het Westen is een gevoelige kwestie, omdat daarmee natuurlijk de hele multicul-ideologie staat of valt. In het Midden-Oosten bestaat er volstrekte eenstemmigheid over de superioriteit van het Westen. Er bestaat alleen verschil van mening over de vraag hoe het Midden-Oosten de achterstand kan inhalen, of die achterstand wel openlijk toegegeven mag worden, en hoe de voorsprong van het Westen theologisch moet worden geduid. Alleen multiculturele goeierds, en zielige gevallen als Mohammed Benzakour, plaatsen een vraagteken bij die Westerse superioriteit. Tot ze een keer kiespijn hebben. Dan willen ze zo snel mogelijk naar hun niet-multiculturele tandarts".

Het lijkt me duidelijk dat Jansen op deze twee "fouten" - de vermeende omissies van het niet ongewone antisemitisme in de Arabische wereld en van de technologische superioriteit van het Westen - in principe wel gelijk heeft. Maar kan men dat Benzakour zelfs als omissie verwijten -laat staan als fout? Is het Benzakour's intentie geweest om een wetenschappelijke verhandeling te schrijven? Of wil Benzakour duidelijk een columnist zijn die zijn licht laat vallen op onderbelichte zaken? In dat laatste geval valt zijn eenzijdigheid - dunkt me - goed te begrijpen. Hij schrijft namelijk niet voor analfabeten, maar voor lieden die dagelijks de krant lezen en die dus met genoemde beide punten eindeloos worden overvoerd. Jansen's sarcastische kritiek is dus wel vermakelijk, maar snijdt tenslotte geen hout.

Wil men dus in een geestig en onderhoudend geschreven stijl de originele stem van de Marokkaan in Nederland eens horen, dan zal men deze bundel moeten lezen!

Dr. Ron Haleber

Benzakour: "Don Quichotjes van marsepein"