Waarschijnlijk had je allang een telefoontje of berichtje van mij verwacht. Mijn excuses voor het uitblijven daarvan tot nu toe en voor het reageren op deze wijze. Ik kies op dit moment voor deze schriftelijke reactie omdat ik dit voor mijzelf op dit moment de meest geëigende wijze vind om “grip” op alles te krijgen wat zich de laatste tijd heeft afgespeeld. In elk geval hoop ik dat deze brief voldoende handreiking voor jou geeft om hierna weer mondeling van gedachten te wisselen.

Achievements
Allereerst wil ik je iets zeggen over berichten in de krant. De uitspraak van de burgemeester dat jij gedurende je wethouderschap weinig bereikt hebt onderschrijf ik niet en vind ik ook niet behoorlijk. Ik hoef echt niet lang na te denken over dingen die jij bereikt hebt! Denk aan het scholenplan dat je opgesteld hebt, de succesvolle lobby die je in Den Haag hebt gevoerd in verband met het lerarentekort (heeft inmiddels 8 miljoen opgeleverd in de kas van Netty Tiemersma!) en de compensatie voor het financiële nadeel dat Almere heeft gehad bij de decentralisatie van de onderwijshuisvesting (heeft inmiddels jaarlijks 5 miljoen structureel opgeleverd). Denk aan je inzet om het niveau van het Almeerse basisonderwijs te verhogen door de scholen te verplichten de Cito-toets af te nemen of aan je succesvolle lobby om universitair en hbo-opleidingen naar Almere te halen (bij ACTA, PABO en Information Engineering houdt het niet op!). Ik kan op dit gebied nog wel meer noemen; het binnenhalen van de ZMOK-school, het intensiveren van het overleg met de koepels (OA’s).

Je had in je portefeuille ook het onderdeel “personeel”. Ondanks het feit dat het niet altijd van een leien dakje ging heb je het toch maar voor elkaar gekregen dat de organisatiewijziging ingaat op 1 juni. Je hebt daarmee bereikt dat de ambtelijke organisatie beter is ingesteld op de publieksdiensten (één loket; stedelijk beheer). Je ambitie om de Almeerse website tot de tien beste gemeentelijke websites van Nederland te laten horen, is misschien niet helemaal gehaald maar dat we een heel eind in die richting zijn gekomen is een feit.

Ik noem maar enkele dingen. Deze lijst, die eigenlijk nog langer is (schoolwoningen, ophoging LONDO-bijdrage aan schoolgebouwen, verbouw stadhuis, enzovoort) logenstraft dan ook totaal de uitspraak dat je weinig bereikt hebt.

Liberalisme
Ik denk ook dat je altijd heel duidelijk gewerkt hebt vanuit het liberale gedachtegoed. Vanuit de fractie heb ik ook nooit een afwijkend geluid gehoord. In die zin heb je je ontpopt als een wethouder die duidelijk een VVD-stempel heeft gedrukt op een portefeuille die bijna altijd in handen is geweest van de PvdA Je inzet voor invoering van de Cito-toets getuigt daarvan evenals de positie die je hebt gekozen inzake de brede school. Het is mijn stellige overtuiging dat de VVD-fractie van de zittende wethouders dan ook mag eisen dat ze dezelfde liberale koers varen die jij hebt gevolgd.

Waarom?
Volgens mij is niets aan te merken op je inzet, je prestaties en je loyaliteit aan het liberale gedachtegoed. Waarom is dan toch afgedwongen dat je terug moest treden? Met deze vraag loop ik inmiddels al dagen rond en ik moet je bekennen dat ik “het” antwoord nog steeds niet heb. Wat ik hieronder schets is een deel van de puzzel die ik waarschijnlijk nooit opgelost krijg. Ik denk dat ook jij bezig bent de puzzel uit te leggen. Tijdens het gesprek bij Bert Gijsberts op kantoor heb ik daarom ook aangedrongen zo duidelijk mogelijk te zijn over wat er zich allemaal heeft afgespeeld.

In de eerste plaats denk ik dat de Partij van de Arbeid het slecht heeft verwerkt dat de portefeuille onderwijs in handen van de VVD is gekomen. De PvdA is heel erg gericht op zaken als onderwijs en welzijn en kan maar moeilijk hebben dat een andere partij zich daar ook mee bemoeit.

In de tweede plaats heb ik het idee dat het tussen jou en Lies absoluut niet ging. We hebben daar ook samen meerdere keren over gesproken. Jij gaf toen aan dat je geprobeerd hebt het gesprek aan te gaan maar dat je geen gehoorvond bij Lies. De posities waren ingenomen en daar was geen beweging in te krijgen.

De drie VVD-wethouders hadden meer als eenheid moeten optreden. We hebben het hier vaker over gehad en in een persoonlijk gesprek wil ik heel graag hier nog eens dieper met je op doorgaan.

Het vierde punt vind ik moeilijk om bespreekbaar te maken maar ik denk toch dat dit een rol gespeeld heeft. Ik heb onder meer voor de VVD gekozen vanwege de V van Vrijheid. Eigenlijk vind ik dat we iedereen moeten nemen zoals hij/zij is en dat we ons zelf moeten schikken naar hoe anderen zijn. Met geven en nemen, gegrond op wederzijds respect, komen we naar mijn mening het verste. Ik zeg dit omdat ik regelmatig opmerkingen gehoord heb over je “persoon”. Je optreden wordt “schooljuffrouwachtig” genoemd en er wordt onder meer gezegd dat je moeilijk kunt luisteren. Je hebt je mening heel snel klaar en bent dan zo recht door zee dat je daar onwrikbaar aan vasthoudt. Nu herken ik daar ook wel iets in. Ik zal je een voorbeeld noemen: enige tijd geleden was er iets aan de hand waardoor ik Celine (van voorlichting) snel moest spreken. Ik had gebeld, was naar een andere gang geweest om haar te zoeken en uiteindelijk kwam ik haar tegen bij het keukentje (of bij de kopieermachine) op de 4e verdieping. Ik had maar weinig tijd omdat er iemand op mij zat te wachten. Terwijl ik nog amper een zin had gesproken kwam jij voorbij en richtte jij het woord tot Celine. Ik zei daarop terug dat ik met haar in gesprek was en jij was daardoor geïrriteerd. Later merkte je nog op: “Jij reageerde zo raar!” Ik wilde dat uitleggen maar jij gaf me daar tot twee keer niet de kans voor en zei dat ik me moest veranderen. Nu kan ik me jouw reactie ook wel voorstellen maar ik had het vermoeden dat als je mijn verhaal had gehoord (ik zat op hete kolen) daar ook wel begrip voor had kunnen opbrengen. Dan hadden we met wederzijds begrip uit elkaar kunnen gaan. Gelukkig is het ook geen “ruzie” geweest die is blijven hangen. Zulke dingen had je wel vaker maar eigenlijk kan ik daar ook wel mee leven (ook bij anderen). Ik zal ook wel onhebbelijkheden hebben waar anderen mee moeten leven. Het is in het leven een kwestie van geven en nemen. Toch is het deze “persoonlijkheidstrek” (vergeef me dit woord; ik probeer helder te zijn) die er volgens mij toe geleid heeft dat meerderen gezegd hebben dat ze niet met je kunnen samenwerken.

Een vijfde punt is volgens mij je samenwerking met Ig Caminada en Hans Ouwerkerk. Hoe dat precies zit weet ik ook niet maar ik heb de stellige indruk dat het tussen jullie ook niet erg ging.

Proces
Je zei dinsdagavond tijdens de fractievergadering: 'Tijdens mijn ziekte moet er iets in het college gebeurd zijn waardoor men niet meer met mij wilde samenwerken'. Aan de ene kant denk ik dat er veel aan mij voorbij gegaan is. Ik zal proberen verslag te doen van dingen die ik weet.

In de week voordat je naar huis ging is er een enorm persoffensief tegen je geweest. Ik had op een gegeven moment het idee dat er een complot achter zat. Het begon de maandag met een uitspraak va, Henk Smeeman over het beleid van Arie Willem. Daarvoor was er scherpe kritiek geweest op je beleid inzake het onderwijshuisvesting en werd er getwijfeld aan je inzet voor de brede school (vanwege een brief van een koepeloverleg). Lies gaf in dezelfde week een heel pinnig interview waarin ze jou afviel en Arie Willem reageerde weer op uitspraken van Henk. Kortom, het college ging rollebollend over straat. D66 deed daar nog eens een schepje bovenop door te stellen dat jij beter terug voor de klas kon. Ondertussen kreeg je ook thuis nog problemen met je dochter en dat leidde tot het moment dat jij, door hyper ventilatie, naar huis moest. Je ziekte zorgde voor een time-out in dit gebeuren.

De avond van de dinsdag dat jij naar huis ging is er een bijeenkomst geweest van Henk, Debora, Martin, Bert Gijsberts en Douwe over de waarneming van je portefeuille. Henk heeft als uitslag van dit overleg in het college van B en W (waar ik niet was} meegedeeld dat hij jou volledige portefeuille overnam. Tijdens dat overleg is afgesproken dat er alleen sprake van “waarneming” zou zijn. Er zou niet worden afgeweken van de door jou ingezette koers en bij majeure politieke beslissingen zou de fractie geraadpleegd worden.

Vervolgens is er een commissie onderwijs geweest waarop Henk kapitale plannen heeft gepresenteerd. Overigens viel dit niet helemaal uit de lucht. Het college had eerder beslist - jij was er toen bij - dat er (als er geld was) extra geïnvesteerd kon worden in het onderwijs. Jij hebt, als voorbereiding daarop, nog ideeën gevraagd aan het onderwijs.

Daarop heeft Henk de plannen van een financiële onderbouwing voorzien. Deze onderbouwing is onderdeel geweest van een stevige discussie tussen hem en de wethouder financiën. Lies Spruit was bereid tien miljoen beschikbaar te stellen uit het fonds economische ontwikkeling.

Daarop heeft Henk de plannen gepresenteerd aan de fractie die daar zonder problemen mee akkoord is gegaan. Ik heb (en dat heb ik je ook telefonisch al eens gemeld) zelf nog enkele keren gevraagd of de fractie het hier echt mee eens was en ik heb dat zelfs toegespitst op een aantal projecten (o.a. brede school). De fractie (en zo staat het ook genotuleerd) wenste geen opmerkingen te maken en steunde Henk. Ook Anne Bliek heeft dat gedaan en ik heb daar later nog met haar over nagepraat.

Daarna heeft het college deze plannen vastgesteld en is daar minimale publiciteit aan gegeven. In het college is afgesproken dat de plannen, die met de 24 miljoen investeringsimpuls gerealiseerd kunnen worden, aan jou zouden worden toegeschreven. Henk, zo was de boodschap, had een collegebesluit (dat in jouw aanwezigheid was genomen) verder uitgewerkt.

Ik heb er niet precies zicht op wat er daarna is gebeurd. Enkele collegeleden hebben geuit dat ze het samenwerken met je moeilijk vonden. Lies heeft meermalen tegen mij gezegd: “Jullie hebben een probleem dat jullie moeten oplossen”. Ik heb mij daar altijd vanaf gekeerd. Ik heb gezegd dat niet de PvdA kon bepalen wie namens de VVD wethouder kan zijn en dat ik er steeds van uitging dat jij terug zou komen. Ik heb dat ook altijd aangegeven. Tevens heb ik er bij alle collegeleden (en direct betrokkenen) gedurende jouw ziekte aangegeven dat een blijk van medeleven door jou bijzonder op prijs gesteld zou worden. Ik denk dat vrijwel alle contacten die er met jou en bij het college betrokkenen zijn geweest vooral hebben plaatsgevonden doordat ik daarop aangedrongen heb of suggesties voor heb aangedragen.

Daarnaast hebben mij wel berichten - met name uit de politiek - bereikt dat ze jou, bij je terugkeer het vuur na aan de schenen zouden leggen en wilden aansturen op je val. Ik moet je zeggen dat dit laatste aspect bij mij geleid heeft tot de vraag of je dit iemand aan moet doen. Dat heb ik je ook gezegd en in overweging gegeven. Het vertrouwen heb ik evenwel steeds in je behouden en op het moment dat jij besloot om terug te keren heb ik mij daar ook niet tegen verzet. Integendeel: Ik zat aan de collegetafel klaar om - met jou- de collegevergadering te beginnen.

Ondertussen vond op een andere kamer beraad plaats tussen de burgemeester en een aantal wethouders. Ook Arie Willem was daarbij niet aanwezig. Nadat dat overleg was afgelopen riep Henk mij en vertelde hij mij dat Lies en Rita de vergadering wilden schorsen. Ik ben toen weer gaan zitten en daarna zijn de dingen zo gelopen als jij hebt meegemaakt. Achteraf had ik op dat moment niet genoegen moeten nemen met de mededeling van Henk. Hij had ook jou moeten inlichten en misschien hadden we, als drie VVD-wethouders, dan een strategie kunnen bedenken.

's Avonds heb ik in de fractievergadering uitgesproken dat ik je niet langer kon steunen omdat de bestuurbaarheid van de stad en de inbreng van de VVD daarin (voor langere tijd) in het geding was. Ik heb daar ook bij gezegd dat dit met pijn in het hart was en dat meen ik nog steeds. Ik had je er graag bijgehouden en het houdt me bij voortduring bezig dat dat niet gelukt is.

Verder
We moeten verder. Pauline ik kan me voorstellen dat je kwaad bent over het feit dat ik je in laatste instantie mijn steun moest onthouden. Je hebt dat recht ook en je mag me daarvoor best nog eens de huid volschelden. Maar, alhoewel ik je mijn steun heb onthouden, heb ik het vertrouwen in je (in alle aspecten) niet opgezegd.

Ik hoop in elk geval dat we elkaar ook in de toekomst nog wel zullen spreken. Ik vraag nogmaals excuses voor het feit dat ik je eerst schriftelijk benader. Ik doe dat omdat ik voor mezelf ook wat orde in de dingen moest brengen en je gewoon en ongestoord een aantal dingen wilde duidelijk maken.

Aanvankelijk wilde ik dit verhaal over de mail sturen ~ maar dat is niet helemaal vertrouwd omdat meerdere mensen in het stadhuis toegang tot je mailbox hebben. Aangezien ik vind dat deze brief een persoonlijke noot is van mij voor jou verstuur ik daarom deze brief per post. Niemand anders heeft er iets mee te maken.

Ik wil je alle sterkte wensen en hoop dat je de onontwarbare knoop (ook voor mij) toch enigszins op orde weet te brengen.

Groet