Cusco, 22 juli 2000 - Na de laatste vaccinatie vertrokken we voor een trektocht van vier dagen naar de bergen. Mijn behandelschema en medicijn lagen ter informatie inmiddels bij het Vaccinatiebureau van het AMC.

Bij terugkomst uit de bergen liet het AMC per e-mail weten weinig enthousiasme op te kunnen brengen voor de ouderwetse medicijnen die men mij in Cusco in de maag splitste. In geval van Rabies was de behandeling maar voor 80% effectief.

Om aan alle onduidelijkheid en zorg een einde te maken, stapte ik vanochtend vroeg in een taxi en reed naar het pad-naar-het-huis-met-de-hond. Als de hond niet inmiddels was bezweken, had het niets zorgwekkends onder de leden. De taxichauffeur toeterde twee keer en het beest kwam, springlevend en blakend van een gezonde eetlust, het pad oprennen. We reden terug naar Cusco.

Hondeneigenaar heeft woord gehouden. Rechts van het pad naar zijn huis staat een bord. In pasteltinten is een hondenkop getekend, met een aantal waarschuwende woorden die ik vanuit de taxi niet kon lezen.

Zondag, na aankomst op Schiphol, bel ik nog even met het vaccinatiebureau van het AMC, voor alle zekerheid. Al is dat volgens mijn taxichauffeur van vanmorgen vergeefse moeite:
"Hoe lang geleden ben je gebeten?"
"Twaalf dagen geleden."
"En je voelt niets bijzonders?"
"Nee."
"Dan ben je niet dol."

Eerdere afleveringen ME HA MORDIDO UN PERRO:

1807: Sodemieter op rothond!

1807: Gringo

1907: De spijkerbroek

2007: De medisch juristen

2107: Op de hondekar