Cusco, 15 juli 2000 - In het vorige stukje met dezelfde titel schreef ik dat de prijzen van de goederen en diensten die de toerist in Peru worden aangeboden, allang op het absolute minimum zijn beland. Met als gevolg dat het leger verkapte werklozen net voldoende geld omzet om niet te creperen. Ook schreef ik dat zij dagelijks hun diensten aanbieden tussen zes uur ´s morgens en tien uur ´s avonds.

Maandag werd ik door een hond in mijn been gebeten. Om te voorkomen dat ik binnen afzienbare tijd schuimbekkend ten onder ga aan hondsdolheid, word ik een week lang gevaccineerd. Taxichauffeurs rijden mij iedere ochtend naar het ziekenhuis en na de spuit weer naar de Plaza de Armas. De mannen beginnen of over de kwaliteiten van de Nederlandse voetballers (Gullit en Cruijff voorop, die ik inmiddels ben gaan haten) of over mijn behandeling (ik word hier zeven keer ingespoten, in Nederland nog drie keer maar de taxichaffeurs verzekeren mij dat "Antirabica zeker veertien, nee vijftien, zeventien, zelfs tot eenentwintig keer dient te worden herhaald." Als zij een kapel met de heilige Maria passeren, slaan ze snel een kruisje en kussen hun duim bij gebrek aan een houtje. Bij dit kort moment van contemplatie boorde onze Daewoo zich gisteren op een haar na in een minibusje.) Mijn behandelschema ligt inmiddels bij het vaccinatiebureau van het AMC, met enkele vragen van mijn kant. Ik wil van geen taxichauffeur nog iets horen over mijn prikken en vraag na het instappen meteen of ze getrouwd zijn. Behalve de echt jonge jongens - hoe oud moet je zijn om hier af te rijden? - zijn alle taxichauffeurs getrouwd. Met of zonder kinderen, ze rijden allemaal zeven dagen per week en maken dagen van tien tot twaalf uur.

Vrijdagochtend vroeg ik de dames van het vaccinatiebureau of ze op zaterdag en zondag gewoon open waren. Op zaterdag wel maar op zondag diende ik mij bij de eerste hulp te vervoegen. De mevrouw die het serum inspuit, zou daar dan aanwezig zijn. Ik vroeg haar hoeveel dagen zij werkt. Ze werkt de hele week.

Waarna ik, economisch onbenul, mij realiseerde dat het helemaal niet waar is dat de prijzen hier hun laagste niveau bereikt hebben. Het marktsysteem van vraag en aanbod zorgt ervoor dat de prijzen zo ver onder het minimum liggen, dat het beschikbare werk door te weinig mensen gedaan moet worden. Als de prijzen steigen, daalt de vraag. Als bij gelijkblijvende prijzen het aanbod door meer aanbieders wordt verzorgd, verdient iedereen te weinig om te leven. De overheid doet niets om de wurgende status quo ten goede keren.

Wie het weet mag het zeggen.