Zeeburg Nieuws

Voorpagina
Latijns Amerika & de Cariben

Fulco's column
0906: Begin

0906: Gastgezin

2206: Machu Pichu

2806: Alfred Kossman

2806: Holland spreekt een woordje mee

3006: Meeting the locals

3006: Fútbol esta guerra

0207: Moord en doodslag

0307: De vlinder

0307: Nasca-lijnen

0507: Poep

0507: Externe factoren

0907: Taxioorlog

1207: Cusco I

1207: Cusco II

1207: Cusco III

1207: Goederen en diensten

1307: Yma Sumac

1307: Panamericana digital

1507: Goederen en Diensten II

1607: Provo in Cusco

1607: Schillen

1807: Perro I

1807: Perro II

1907: Perro III

2007: Perro IV

2107: Perro V

2207: Perro VI

2207: Perro VII (slot)


Maria Reiche en de lijnen van Nasca


Nasca-lijnen

Chivay, 3 juli 2000 - Drieduizend jaar geleden leefde een indianenvolk, de Nasca's, in de woestijn, vijfhonderd kilometer onder het huidige Lima. Vermoedelijk hadden de Nasca's een religie waarin de hemellichamen en de zonnewende een belangrijke rol speelden. Op een hoogvlakte trokken zij kaarsrechte, soms kilometerslange lijnen in de woestijnbodem en tekenden zij metersgrote dier- en plantfiguren. De Nasca's werden geknecht door de Wari's en de betekenis van de lijnen vervaagde.
In 1546 werd door de Spanjaarden al melding gemaakt van de lijnen. Er werd geen verdere aandacht aan besteed. Ruim zeventig jaar geleden maakte de Peruaanse cartografische dienst foto's van het gebied rondom het stadje Nasca. De lijnen stonden op de gevoelige plaat. De Amerikaanse archeoloog Paul Kosok kwam in 1939 poolshoogte nemen.
In de donkere woestijnbodem uitgeslepen tot op een zandkleurige laag, leken de lijnen willekeurig over de hoogvlakte getrokken. Op een goede middag stond Kosok naar de ondergaande zon te kijken. Hij ontdekte dat een aantal lijnen precies het punt aanwees, waar de zon achter de bergen verdween. Een hypothese was geboren; de lijnen vormen samen een enorme astronomische kalender.
De Duitse wiskundige Maria Reiche hoorde van de lijnen. Ze reisde in 1942 naar Nasca. Zij vestigde zich in het stadje en begon bewijs te verzamelen voor de hypothese van Kosok.
Na meer dan veertig jaar onderzoek wordt Maria Reiche langzaam maar zeker blind. Bovendien heeft ze de ziekte van Parkinson. Haar werk wordt voortgezet door een wetenschapper uit Boston. Die begint haar onderzoek met het eindeloos bevragen van Maria. Want een leven lang onderzoek heeft slechts een handvol aantekeningen opgeleverd. Mogelijke oplossingen voor het mysterie van de Nasca lijnen zitten in het hoofd van Maria Reiche. Dag in dag uit zijn de twee op de hoogvlakte te vinden. Maria vertelt alles wat ze weet en dat wordt gretig genoteerd.

Maria Reiche en de lijnen vergroeiden. Reizigers en toeristen bezoeken de stad in steeds grotere hoeveelheden. Het vliegveld - de lijnen en figuren zijn het beste vanuit een rammelende Cessna te bekijken - is naar Maria vernoemd. Hotels, restaurants, gidsen en taxichauffeurs doen goede zaken. De verjaardag van Maria is een regionale feestdag.

Nasca heeft Maria Reiche geeerd met een standbeeld, opzij van het Plaza de Armas. De zandstenen Maria lijkt, totaal verwilderd en ondervoed, van plan het tegenover gelegen ijstentje binnen te stormen. Weinig flatteus, al met al. Of het raadsel van de Nasca lijnen ooit wordt opgelost, is onzeker. Maar Nasca floreert.

Er zijn mensen voor minder op een voetstuk gezet.

Nasca-lijnen ( in het Spaans en Quechua)


© 2000 Latijns Amerika & de Cariben Terug Redactie