Failliet van links: buitensluiten van islam en moskee

Door Ron Haleber

Zeeburg, 9 september 2002 - In alle nieuwsmedia wordt dagelijks met grote afkeuring geconstateerd dat de moslims in Nederland zich gewild of ongewild in groot isolement bevinden, zowel door de opeenhoping in de oude wijken als in de daardoor onstane ‘zwarte scholen’, en vanzelfsprekend ook met hun gebedshuizen. Een analyse van de sociale en politieke oorzaken daarvan ontbreekt echter; met name wordt verzwegen de bijdrage die autochtonen daaraan gaven. Wel wordt dagelijks breed uitgemeten hoe moslimextremisten - met als summum al-Qaida - van dit isolement gebruik zouden maken om de integratie in de Nederlandse maatschappij te belemmeren. Dat moslims deze voortdurende beschuldigingen aan hun adres als een ware racistische hetze ervaren die hen nog meer in het isolement drijft, wordt door autochtonen totaal niet begrepen.
Integratie is een proces dat van twee kanten moet komen. Dat er daarvoor ook van twee kanten concessies moeten worden gedaan, wordt voor het gemak maar over het hoofd gezien. Kortom, de schuld voor de ontstane situatie wordt eenzijdig aan de allochtone moslims verweten. De autochtoon wast zijn handen in onschuld.

Des te verbazingwekkender is het dat exact dezelfde personen die over dit gevaarlijk isolement steen en been klagen, op hun achterste poten gaan staan wanneer een seculier, - op één wethouder na - zelfs ‘agnostisch’ te noemen stadsdeelbestuur een initiatief neemt om dit isolement te doorbreken. In de lijn van burgemeester Cohen wil men de les ter harte nemen dat voor moslims in de diaspora hun moskee een meer dan religieuze ontmoetingsplaats is waar ook maatschappelijke problemen besproken worden. Een incidenteel spreekuur in een moskee zou dus op zijn plaats zijn. Dit overigens zonder welke andere plaats dan ook voor zo’n spreekuur uit te sluiten.
Twee zaken worden bij de multiculti eis van ‘integratie’door elkaar gehaald. Vanuit de positieve discriminatie en het soort anti-racisme die aanhangers van de oude multiculti ideologie voorstaan, wordt het als stigmatisering en racisme begrepen wanneer, met name bij jeugd- en straatcriminaliteit, de betreffende etnische groep met name wordt genoemd. Deze correctheid staat momenteel ter discussie om de betreffende groep ter verantwoording te kunnen roepen.
Daarnaast blijken dezelfde linkse ‘multiculturelen’ zelfs de grondwet te hulp te roepen als het gaat om moslims zoveel als mogelijk verdacht te maken wanneer een agnostisch lokale overheid het waagt om een moskee te benaderen, laat staan daarvan de hulp in te roepen bij integratie. Dat de betreffende allochtonen de ‘multiculturele’ eisen en verwijten die dan gesteld worden als uiterst discriminerend, ridicuul en apert racistisch brandmerken zal hen worst wezen.
Kortom de linkse multiculturele ideologie is afgebrand omdat zij de multiculturele werkelijkheid waarin wij leven, volstrekt ontkent.
Zaak is om vanuit onze pluralistische Nederlandse tradities de rol van islam als bron van normen en waarden een plaats te geven in de Nederlandse samenleving. Overheidssteun (als bij opleiding van imams) zou daarbij niet misstaan, wanneer de grenzen in acht worden genomen die de afgelopen twee eeuwen werden gerespecteerd. Allochtonen pas serieus nemen als zij zich tot links (maar ook rechts) agnosticisme bekeren, is contraproductief. Dan gaan deze knuffeldierenvan de multiculti's hun eigen weg en isoleren zich volstrekt.

Het failliet van de multiculti-ideologie
De toch wel danig versleten en afgebrande ideologie van multiculturaliteit wordt politiek nog steeds beleden als ‘verrijkend leefideaal’. Maar deze blijkt net als in de afgelopen vier eeuwen vooral op specerijen in de Hollandse keuken en de in het Westland nieuw verbouwde paprika’s en aubergines te slaan. Daarbij is ‘multiculti’ natuurlijk nuttig voor het werven van zielen voor de eigen clubs die opgesierd worden met excuus-Ali ‘s - maar dan wel liefst van agnostisch marxistisch herkomst. Ook een buurtfeestje met exotische volksdansen en muziek kan er op zijn tijd bij de multiculturelen nog wel eens af als sluitpost op de begroting. Maar dat is het dan ook wel, tot meer multiculti zijn zij niet bereid.

Raak niet - hoe verwijderd dan ook - aan dat wat allochtone moslims centraal ter harte gaat: hun religie. Dan valt de deur definitief in het slot. Dan moet alle integratie en acceptatie van onze multiculturele ideologen enkel en alleen van één kant komen. Dan wordt de scheiding van godsdienst en staat als stok uit de kast gehaald om een stadsdeelbestuur er van langs te geven als dat ervan verdacht wordt stiekem naar een moskee te lonken.

De reacties in ‘Binnenlands Bestuur’ en op Cyburg laten aan duidelijkheid niets te wensen over: de met de mond, door met name ‘links’ beleden multiculturaliteit wil van het serieus nemen van de nieuwe multiculturele werkelijkheid waarin we moeten leren leven, totaal niets weten. Dat het allochtonen in hun moskee om het vorm geven van hun eigen religieuze waarden en normen gaat, dat is taboe. Hun religie wordt met onjuiste en racistische argumenten tot vijand verklaard.

Onze maatschappij mist zo duidelijk de boot, juist dank zij de zogenaamde ‘goede bedoelingen’ van onze multiculturelen. Multicultureel blijft voor hen een éénrichtingsverkeer, en wel van links agnostische politiek, vergeet dat niet!
Het is daarbij sterk de vraag of allochtonen er wel iets mee opschieten als bij criminaliteit op initiatief van onze bezorgde multiculti's de betreffende groep niet bij name wordt genoemd. Uit de vele interviews met allochtone politici blijkt dat steeds weer een alibi te zijn om de structurele gebreken van de eigen groep te vergoeielijken en snel onder het tapijt te vegen, in plaats van, in het eigen vlees snijdende voorstellen te doen.

Onbegrip voor wat emancipatie is
Geen wederkerige acceptatie dus, maar enkel botte weigering om het positieve in elkaars cultuur te waarderen. Het na 11 september onstane ‘gezonde volksgevoelen’ van extreme afkeer tot haat van islam breekt zich weer ruim baan. Elke consideratie ontbreekt met de geïsoleerde, te weinig geëmancipeerde positie waarin islamitische organisaties zich juist door het toedoen van autochtonen zich bevinden - na de laatste positieve aanbevelingen van de commissie Hirsch Ballin in de jaren tachtig hield elke solidariteit op.
Die multiculturele achterstandspositie als uitgangspunt te nemen voor toekomstig beleid, daar willen onze multiculturele ideologen niets van weten. De allochtonen dienen hun eigen religieuze organisatievormen met name voor ‘normen en waarden’ achter zich te laten en op te gaan in onze geseculariseerde maatschappijstructuur.
Tijd, middelen, opleidingen om zichzelf geestelijk en cultureel te emanciperen met als doel op eigen wijze in te burgeren in een nieuwe westerse maatschappij, al dat soort zaken zien onze linkse ideologen als pure verspilling en onnodige franje uit een voorbij feodaal tijdperk.
Godsdienst is voor hen sinds lang op de mestvaalt der geschiedenis gedropt. Zeker voor nieuwkomers is daar geen plaats.

Monocultureel dogmatisme met multiculti vernis
Een fraai schoolvoorbeeld van dit botte monoculturalisme met een flinterdun multicultureel vernisje is het GroenLinks deelraadslid Brieuc-Yves Cadat (Zie: Wethouders trekken de moskee in) over wiens bijna mythologische Frans-Algerijnse genealogie men via vele artikelen en interviews al geïnformeerd is. Voor zover daarmee onbekend, sprong u op internet zeker het te pas en te onpas opduikend schermvullend grijnzend portret van deze politicus in het gezicht. Het kan dus niet missen: u weet over wie ik het heb!
Opvallend is bij deze politicus het Franse erfgoed van het daar geldende ‘laïcisme’ dat in Frankrijk tot veel onnodige conflicten aanleiding gaf, zoals een eindeloze en steriele strijd over het niet grondwettelijk hoofddoekje.
Een bestrijding van deze ridicule vorm van scheiding van kerk en staat kan men bij de liberale filosoof Mohammed Arkoun (of in mijn eigen werk) vinden. Het komt er op neer dat elke minimale uiting van zichtbare religieuze affiniteit in kleding of wat dan ook uit het openbare leven wordt verbannen.
Wil Cadat ons tot dit constitutioneel fundamentalisme van zijn Franse kameraden bekeren...?

Moskee-rellen uit een selectief geheugen
Brieuc-Yves Cadat werpt in deze lijn voor de Nasr-moskee in Zeeburg een scala aan voorwaarden op, wil deze kunnen voldoen aan de eventuele geschiktheid als plaats voor een stadsdeel-spreekuur. De affaire van een slecht voorbereid bezoek van Patijn aan deze moskee wordt het stadsdeel ter afschrikking voorgehouden.
Beter had dit GroenLinks raadslid kunnen wijzen op de langdurige rellen die uitbraken bij de Grote Moskee aan de Amstel toen zijn voormalig GroenLinks kamerlid Mohammed Rabbae de Marokkaanse moskeeën in een pamflet geheel onterecht beschuldigde van samenwerking met de geheime diensten van koning Hassan. Ook de Marokkaanse Raad Zeeburg was toen in de persoon van Mohammed Chami het doel van Rabbae's aanval, namelijk als 'geheim agent' van Khomeini.
Naast het toenmalig stadsdeelbestuur (Steinmetz) vond ik ook voorpostwerker Jan Beerenhout bereid om deze dwaze beschuldigingen te ontzenuwen met een persconferentie.
Werkelijk doel van Rabbae was om de Marokkaanse KMAN-vakbond ‘kalt’ te stellen die in de persoon van zijn voorzitter Abdou Menebhi weigerde om voor Rabbae nog langer als uitzendbureau voor politieke demonstraties te dienen. Samen met Menebhi stelde ik een uitvoerige weerlegging van de leugens samen, die later door de advocaat van de Marokkaanse moskeeën in een kort geding tegen Rabbae en consorte werd gebruikt... Maar dit landelijk schandaal komt onze Brieuc-Yves niet goed uit, zijn geheugen is hier toch wel erg selectief...!

Politiek dictaat als criterium voor acceptatie
Brieuc-Yves Cadat gaat zover dat hij de moskeeën voor de eventuele geschiktheid van plaats voor stadsdeelspreekuur een examen wil laten afnemen. Op zijn website wordt u derhalve ‘heel democratisch’ opgeroepen hierover te stemmen.
Allereerst acht deze ideoloog van het multiculturalisme het nodig dat een onderzoek wordt ingesteld naar de motieven van het moskeebestuur, daarnaast moeten de deuren open voor alle buurtbewoners, de vrijdagpreken dienen grondig te worden gecontroleerd, de imam geëxamineerd, en zo voorts.

Bij mijn weten is de afgelopen eeuwen geen enkele kerk, pastoor, rabbijn of predikant in Amsterdam ooit aan dergelijke eisen onderworpen als plaats voor een stedelijke bestuursactiviteit. Het bewijst waar de multiculti-ideologie van de hedendaagse GroenLinks politici al niet toe kan leiden indien we ons traditioneel beproefde systeem van ‘verzuiling’ zouden verlaten. Klein christelijk rechts zou de eisen niet strenger in de leer kunnen formuleren. Ideologisch fundamentalisme viert hoogtij zonder enige kennis van, of contact met de betrokken slachtoffers. Is dit het nieuwe gezicht van 'Links' na zijn geduchte verkiezingsnederlaag?
Gaat het negeren van de betrokken burgers weer onverkort door...?

Met de haren erbij gesleept wordt de moskee al-Nasr door Brieuc-Yves Cadat gebombardeerd met ridicule eisen over de volgende onderwerpen, waarvan men zich kan afvragen of het in de lijn van welke godsdienstige organisatie dan ook ligt, om zich daar al bij voorbaat over uit te spreken:
- De tegenstelling tussen Riffijnen (Berberse) en Arabieren onder de moskeegangers? - Homoseksualiteit - Positie van de vrouw? - 11 september? - Antisemitisme in Nederland?
Het moge u duidelijk zijn, het enig juiste antwoord op dit politieke dictaat is vanzelfsprekend te vinden in het politiek correcte partij-programma van Groen Links. U bent toch ook lid van Groen Links..? De enige oplossing lijkt derhalve dat de imam en het moskee-bestuur van de al-Nasr-moskee - aan wie Cadat al deze eisen stelt -, om alle verwarring te voorkomen bij het eventueel noemen van andere partijen, maar zonder omwegen lid worden van Groen Links en zich door Brieuc-Yves grondig laten bijscholen over de huidige partijlijn.

Tegenspraak tussen de theorie van Brieuc-Yves en zijn praktijk
Brieuc-Yves gaf onlangs op de Balie als professional van de zachte sector in een lang theoretisch exposé zijn visie weer op conflicten bij buurt-integratie in de Indische Buurt (het Karrewiel) [Zie: "Nieuw! Multiculti!"]. Een citaat: “Sociaal-culturele vorming, inburgering, samenwerken aan een betere buurt: het zijn activiteiten waarin bewoners direct of indirect worden aangespoord om - samen met medebewoners (met verschillende of eenzelfde etnische achtergrond), de voorzieningen in hun buurt en de lokale overheid - weer een stijgende lijn proberen te pakken”.
Dat klinkt heel mooi, maar hiermee in scherpe tegenspraak stelt hij thans dat de door hem expliciet genoemde ‘lokale overheid’ zich met zijn sympathieke geste schuldig maakt aan ‘etnisch beleid’. Het is duidelijk dat het voor moslims o.a. wegens het autochtone alcoholgebruik problemen geeft zich in te voegen in het reguliere gebruik van buurthuizen en dergelijke (hoewel onze professional in zijn stuk nergens op dergelijke problemen ingaat). Maar nu het stadsdeel eindelijk de daad eens bij al te verbale woord voegt en positief toenadering zoekt, keurt hij dit streng af. Het gaat onze Brieuc-Yves als professional van de multiculti sector dus zeer sektarisch enkel en alleen om het monopolie voor zijn eigen beroepsgroep. Emancipatie-wegen van allochtonen zelf waar hij geen greep op heeft, zoals religieuze initiatieven, wijst hij radicaal af om puur formeel quasi-constitutionele redenen.

Daarbij steekt zijn reactie als theoreticus van landelijke welzijnskoepels eveneens scherp af bij de rol die hij zegt te spelen als internationaal voorzitter van anti-racisme organisaties. De groep in Europa die zich sinds 11 september bij uitstek door een racistische hetze acht te worden geplaagd, is nu juist de groep van miljoenen allochtone moslims. De klachten over racisme van deze groep, als zij het woord krijgt, ook in onze media, zijn legio.
Maar onze Brieuc-Yves trekt zich van hun situatie en van hun klachten over racisme echter niets aan.
Hij bepaalt blijkbaar zelf wel voor hen wat racisme is - net als de Franse en Turkse overheid dat plegen te doen.
Maakt onze Brieuc-Yves zich niet net als dergelijke autoritaire overheden even autoritair schuldig aan een legalistische vorm van institutioneel racisme...? Met eenvoudige woorden: is het fundamentalistisch willen toepassen van onze grondwet op verkalkte situaties die om vernieuwing vragen, wel zo onschuldig als het lijkt..? Of gaat het in werkelijkheid om een racistische kunstgreep..? (voor kenners verwijs ik hier naar de analyses van André Taguief, zie mijn 'Rushdie-effecten' uit 1989).

Emancipatie is leren van elkaar
Maar wellicht maakt onze ideoloog Brieuc-Yves in een gulle bui - althans wanneer de imam voor zijn GroenLinks examen slaagt - voor éénmaal een uitzondering op zijn strenge Franse leer van de scheiding van kerk en staat...? Zo niet, laten we het dan maar bij onze Thorbecke en bij zijn late dissidente nazaat Fortuyn houden. Terzijde: ook Fortuyn speelde als populist in op afkeer van islam, maar durfde daarbij wel tegen het heersende multiculturalisme in man en paard te noemen als het de concrete problemen betrof, naast het nemen van de nodige maatregelen om erger aan verloedering van de oude stadswijken te voorkomen. Daar zult u onze idealistische multiculti-ideoloog echter niet over horen.
Volgens zijn partij-programma is Nederland helemaal niet ’vol’ en spelen de daarmee verbonden problemen van verloedering dus enkel maar een zeer marginale rol die wel als vanouds aan het ‘kapitalisme’ te wijten zullen zijn. Dat heeft trouwens niets met 'links' te maken: Ali Lazrak (SP) is het op die punten geheel eens met de analyse van Fortuyn.
Geheel iets anders zou het zijn zoals de schrijver van deze bijdrage nog in maart hier in Zeeburg deed, om met veel moeite en energie discussie-bijeenkomsten te organiseren over dit soort heikele onderwerpen en om daarbij moslim-politici uit verschillende partijen en mensen verbonden aan islamitische organisaties op één lijn te krijgen. Ook het bestuur van de al-Nasr-moskee toonde zich in gesprekken tegenover mij in principe bereid tot dergelijke contacten.
Maar vanwege eventuele reacties van de nog nader te emanciperen achterban zal dit met de nodige voorzichtigheid moeten gebeuren.

Het is lijkt mij overigens duidelijk dat het stadsdeel bewust niet voor die moskee koos in welks pand zich het bureau der Turks nationalistische MHP bevindt. Het koos dus voor de Marokkaanse moskee die Brieuc-Yves tevergeefs tracht zwart te maken zonder dat hij als politicus en ‘internationaal racismebestrijder’ zich verwaardigde met zijn potentiële examinandi en slachtoffers concreet contact op te nemen. Arroganter kan het voor een politicus niet.

Had hij wel contact opgenomen dan had hij als ‘niet-moslim’ deze moskee kunnen bezoeken die Abdullah Hazelhoef onlangs uitnodigde voor het houden van een uitvoerige nederlandstalige discussie met minstens 300 Marokkanen (waaronder vele jongeren) over zinloos geweld en integratie. Hazelhoef hield voor een geboeid publiek urenlang een met soenna-teksten en koranidioom doorspekt betoog over de wijze waarop een goede moslim zich in Nederland volgens onze rechtsregels en die van de islam dient te gedragen.
Voor dergelijke zaken interesseert een multiculti-ideoloog zich natuurlijk niet want dat past niet in zijn partij-dogmatiek noch in het laïcistische systeem van zijn Franse leermeesters.

Conclusie: de toekomst ziet er - als we zo doorgaan - gitzwart uit.

Het ware te wensen dat stadsdeel Zeeburg dergelijke emancipatoire bijeenkomsten als ik in maart j.l. met de Gerardus Majella ondernam, zou ondersteunen. Overleg en discussie met moslims is de enige mogelijkheid om het verval aan normen en waarden in dit stadsdeel uit het slop te halen. Niet uitgesloten mag worden dat autochtonen ook nog wel iets van moslims kunnen leren. Maar politieke dictaten van willekeurige politici die zich - als volstrekte buitenstaander van moskeeën - opwerpen als hun censor, horen thuis in de prullebak van racistisch onbegrip.

Jammer genoeg wegens de watervrees van de multiculti-politici voor het zo onschuldige initiatief van onze stadsdeelbestuurders, ziet het er niet naar uit dat er ruimte voor dergelijke initiatieven zal zijn. Het spreekuur had de start kunnen zijn voor een regelmatige ontmoeting van stadsdeelbestuurders met moskeebesturen over de problemen van het stadsdeel. Dit had trouwens al veel eerder moeten gebeuren; al bij het aantreden van het nieuwe bestuur.

Elk engagement - hoe gering ook - met de multiculturele werkelijkheid blijft dus voor het komende decennium alsnog een illusie. Multiculti professionals en hun politici zullen het met hun geborneerde ideologie vooralsnog voor het zeggen houden.
Het gaat hier om met de door Cadat bewonderde Pierre Bourdieu te spreken, niet zozeer om het behouden van het monopolie van het ‘symbolisch kapitaal’ in het veld van o.a.. de welzijnssektor, maar om het verdelen van het concrete kapitaal tijdens een periode van economische neergang.

Vergelijkbaar onwil en onbegrip bleek mij al eerder bij een website die pretendeerde namens de kerken te spreken. Ik kon er niet omheen om in dat geval zo duidelijk en scherp als mogelijk helderheid te scheppen. Misverstanden ten aanzien van moslims zijn er tussen de godsdiensten onderling al voldoende geweest. Het ware te wensen dat vanuit de kerken andere mensen opstaan die tot onbevooroordeeld contact met moslims in staat zijn.

Onze slotconclusie is dat de kloof, het wederzijds isolement en onbegrip nog veel dieper zullen moeten groeien, wil nog ooit eens gehoor komen voor creatief samenwerken met moslim- allochtonen. De oude multiculti-ideologie van correct geen namen en geen problemen noemen, en in plaats daarvan eens een exotisch hapje proeven, een folkloristisch dansje maken op Turkse muziek tijdens incidentele feestelijke ontmoetingen met goedwillende allochtonen (inclusief de reclame van ‘wordt lid van mijn club’) blijft vooralsnog de toon aangeven.

Multiculti staat mijlen ver verwijderd van de multiculturele realiteit van onze moslims die zich sinds 11 september al bijna een jaar lang als slachtoffer zien van een racistische hetze.
Vanzelfsprekend zouden zij daar samen met autochtonen een oplossing voor willen zoeken, inclusief het daartoe noodzakelijke inlopen van taalachterstand en overleg over problemen als criminaliteit. Maar de genoemde watervrees en het vijandige klimaat verhindert dit.
Zeker nunieuwe oorlogen in hun regio, als met Irak zich weer aankondigen. Dat zal de publieke opinie geen goed doen. Maar ons daar met informatieve discussies van betrokkenen uit die regio (dat zijn dus onze buurtbewoners) op voor te bereiden, nee dat past niet in ons multiculti knuffelklimaat...!

Gezien de heersende diepe vijandigheid jegens moslims in onze maatschappij zullen hun intellectuele woordvoerders als Mohammed Chami in Zeeburg zeker niet de eerste stap tot toenadering zetten. Daartoe zijn de twee kampen al te ver van elkaar vervreemd. Dat andere moslims die ook nog met taalachterstanden e.d. te kampen hebben, zich er niet toe lenen om slachtoffer te worden van onbegrip en verwijten, laat zich makkelijk raden.
Het autochtoon geklaag over het niet meedoen van moslims doet dan ook erg huichelachtig aan. De redenen daarvoor zullen u nu wel duidelijk zijn. En als u mij niet gelooft, praat dan eens zelf met een moslimse buurtbewoner als de moskee uitgaat..!.

dr. Ron Haleber, islamoloog.

Naschrift: Voor wie denkt dat mijn schildering van het klimaat onder moslims al te negatief is, wil ik wijzen op de laatste Zembla- uitzending die de sombere kleuren alleen maar versterkt: 14% van de moslims denkt er zelfs aan uit Nederland te vertrekken. Meer dan een derde voelt zich 'ongewenst' in Nederland; hetzelfde aantal vindt dat de 'oorlog tegen het terrorisme' in werkelijkheid een 'oorlog tegen de islam'is. Een belangrijk aantal is orthodoxer geworden en acht de relatie met Nederlanders verslechterd. Catastrofaal mag genoemd worden dat 56% van de laatsten zegt minder met niet-moslims om te gaan! - in dit licht moet het loffelijk initiatief van ons stadsdeel gezien worden. Zie verder: www.zembla.tv

Wethouders trekken de moskee in

www.cyburg.nl: Zeeburgse wethouders komen naar je toe vanaf deze zomer