In gesprek over gedenken in Zeeburg

Vertegenwoordigers van de protestantse Muiderkerk gemeenschap in gesprek met buurtbewoners in buurthuis de Meevaart in Zeeburg.

door Simon Haagsma

Zeeburg, 12 april 2002 - Op woensdagavond 10 april vond een gesprek plaats tussen vertegenwoordigers van organisaties binnen Stadsdeel Zeeburg. Onderwerp was "gedenken". Geen Jip en Janneke-taal (of Ahmed en Aicha-taal) maar echte verhalen en grote betrokkenheid van ieder die aanwezig was. Gedenken is belangrijk uit groot respect voor getroffenen maar ook voor de toekomst. Om te leren van het verleden "moet je zelfs de kleine kinderen meenemen".

Het initiatief van deze avond lag bij de Protestantse Kerkgemeente "Muider-Funen" van de Linnaeusstraat. Een gastvrij onthaal met een heerlijke Marokkaanse maaltijd werd gegeven door de multiculturele Vereniging Assadaaka , gevestigd aan de Baliestraat in buurthuis "de Meevaart". Daarnaast waren onder andere vertegenwoordigd het Marokkaans Platform, meidengroep Spiegelbeeld en vertegenwoordigers van de Turkse Ouderen-adviesraad.
Vanwege de aanslagen van 11 september 2001 heeft de Muider-Funen Gemeente initiatief genomen tot gesprekken met organisaties in de wijk met als uitgangspunt elkaar beter te leren kennen. Deze avond was de tweede avond en zal op 24 september een vervolg hebben.

De Tweede Wereldoorlog roept voor veel Nederlanders nog steeds traumatische herinneringen op. De eeuwen daarvoor was Nederland amper betrokken geweest bij oorlogen. In 1940 en de donkere jaren daarna bleek dat vrijheid niet vanzelfsprekend was. Deze bezetting en de moeizame en langdurige bevrijding raakte uiteindelijk iedereen tot op het bot. Op 4 en 5 mei herdenken wij de doden (en mensen die gedupeerd zijn) en gedenken wij de bevrijding. Bij de februari-staking herdenken wij de weggevoerde Joden.
In Marokko viert men de terugkeer van Mohammed V. De bevrijding van de kolonisatie is daarbij een belangrijk element.
Na de Tweede Wereldoorlog was de oorlog niet voorbij. Immers de onderdrukking van onschuldige individuen gaat nog steeds door. Bijna tekenend daarbij is dat op deze woensdag het NIOD-rapport over de val van Screbrenica is uitgebracht. De val van deze enclave leidde uiteindelijk tot de moord op 7.500 Moslim-mannen. Ook de Palestijnse-Joodse kwestie is een schreeuwend teken aan de wand.

Hoe is het nu mogelijk om als buurtbewoners met verschillende achtergronden op een goede wijze samen te "gedenken". Pijnlijk is dat bij de officiële herdenkingen geen ruimte wordt gemaakt voor de Palestijnse kwestie.
Een oplossing lijkt te zijn om veel met elkaar in gesprek te gaan en te kijken naar elkaar's cultuur en geschiedenis. Zelf zijn we individuele mensen en begrip begint bij onszelf. Verantwoordelijkheid ligt ook bij onszelf. We moeten niet kijken naar groepen of volken: de Jood uit de Kristalnacht is dezelfde als de Palestijn nu. Oorlog en macht gaat ten koste van onschuldige mensen.