In het najaar van 1999 bereikte via het Landelijk Samenwerkingsverband aandachtswijken (LSA), ook Zeeburg het bericht dat het Ministerie van Binnenlandse Zaken geld beschikbaar wilde stellen voor de aanleg van 'digitale trapveldjes', laagdrempelige ict-voorzieningen, met het doel bij te dragen tot het "dichten van de digitale kloof".
Het WijkOpbouworgaan Indische Buurt (WOIB) dat graag een computerwerkplek wilde inrichten voor allochtone organisaties, bundelde de bestaande particuliere internet-initiatieven in Zeeburg, de internet-krant ZeeburgNieuws en het op ondernemers gerichte Zeeburg.Net, met als doel een projectplan op te stellen dat mee zou dingen naar één van de dertig, door Minister Roger van Boxtel te vergeven trapveldjes.

In het kader van de door Van Boxtel geëiste co-financiering klopte deze groep aan bij het stadsdeel Zeeburg. Dat was aanvankelijk weinig enthousiast. Toen echter de Kenniswijk-nominatie voor Zeeburg een feit was, en het stadsdeel door de gemeente Amsterdam was geselecteerd als één van de Amsterdamse kandidaten voor een 'trapveldje', was men alsnog bereid de co-financiering vanuit "Doelstelling 2" middelen beschikbaar te stellen.
In de zomer van 2000 werd door het stadsdeel de laatste hand gelegd aan het definitieve plan, aanvankelijk nog gebaseerd op de buurtinitiatieven, maar later op eigen stadsdeel manier, verder vorm gegeven.

Resultaat
Resultaat is dat 1 april in Technische College Zeeburg aan het Timorplein het digitale trapveldje van Zeeburg wordt geopend onder de naam 't ZIP, het Zeeburg Internet Plein.
Het zwaartepunt binnen dit project ligt op scholing. Daarnaast is er ruimte voor vrije inloop, waarbij ook speciale aandacht voor (allochtone) vrouwen. Verder heeft het Ministerie van Binnenlandse Zaken aan Zeeburg een premie van ƒ 250.000,- toegekend, waarmee een project "Tweede Kans Computers" zal worden uitgevoerd.

Hoewel stadsdeel en de initiatiefgroep, WOIB, ZeeburgNieuws, Zeeburg.Net en het later aangeschoven Buurt Online, van mening verschillen over de definitieve 'inrichting' van het trapveldje, is door alle partijen de intentie uitgesproken "tot samenwerking en bundeling van krachten bij de verder inhoudelijke invulling van het trapveldje".

Verschil met plan stadsdeel
Het plan van de bewoners komt neer op het opzetten van een electronische werkplaats, een scholings- en werkgelegenheidsproject, waarin laagopgeleide werklozen onder begeleiding een computernetwerk zullen opzetten ten behoeve van de stadsdeelgemeenschap. Hier ligt een duidelijk verschil met het stadsdeelplan dat zich meer richt op arbeidstoeleiding en het verstrekken van cursussen gericht op inzetbaarheid in het bedrijfsleven.

Deze werkplaats biedt cursussen over onderwerpen die kunnen uiteenlopen van beginnerscursussen, waarbij geleerd wordt om te gaan met de muis en Windows, tot cursussen voor meer gevorderden, als html, java en programmeren.Deze cursussen zouden volgens de initiatiefgroep vooral uit moeten gaan van de praktijk en het bereiken van direct resultaat, te presenteren via de centrale website van het trapveldje. In de werkplaats maken de deelnemers websites voor lokale organisaties en ondernemingen.
Hierdoor ontstaat een computernetwerk dat in de ogen van de initiatiefgroep drie peilers zou moeten hebben:

Vanuit de werkplaats zal een electronische buurtkrant opgezet worden waarbij jongeren worden geschoold in de vele aspecten die te maken hebben met het publiceren op internet. Hierdoor raken ze tegelijkertijd ook geïnformeerd over de wijk waarin zij wonen, en krijgen zij tevens les in de Nederlandse en Engelse taal, vaak de zwakke punten van deze groep.

De werkplaats zou het electronische informatieknooppunt moeten zijn voor Zeeburg. Hierbij moet gedacht worden aan het bijeenbrengen van alle informatie van het stadsdeel inclusief de raadsstukken, naast informatie van de overige instellingen en organisaties die voor bewoners relevant zijn. Zoals de programma's van buurthuizen, de buurttheaters, maar ook de relevante adressen, informatie over spreekuren en de tijdstippen van sport- en spelactiviteiten. Kortom: de "gouden gids" voor het stadsdeel.

De werkplaats zou daarnaast aan lokale ondernemers toegang tot internet moeten bieden. Hierdoor zou een virtuele winkelstraat kunnen ontstaan. Door deelname aan het project zouden jongeren kunnen leren hoe bedrijven, organisaties en instellingen zich optimaal kunnen presenteren op internet. De deelnemers zouden zelf de contacten moeten leggen met de 'afnemers', een werkplan moeten opstellen en dat samen met anderen uitvoeren. Hierdoor leren zij ook andere, sociale- en praktische vaardigheden.

Door het trapveldje inhoudelijk te structureren wordt de nadruk gelegd op zaken die bij kunnen dragen tot het verwerven van een betere uitgangspositie op de arbeidsmarkt. Hierdoor wordt voorkomen dat alle aandacht gaat naar 'surfen' of 'chatten'.
Voor deze activiteiten is in de 'inloopuren' zeker ook ruimte. In de werkplaats, die bedoeld is voor laagopgeleide jongeren met achterstand in ict-kennis, zal vooral ook 'geleerd' moeten worden. Daarbij kan men al naar gelang de eigen interesse kiezen voor één van de drie peilers: nieuws, informatieverwerking of ondersteuning van ondernemers.
Het is verder expliciet de bedoeling dat de deelnemers het geleerde in hun eigen omgeving zullen uitdragen. De 'cursisten' op het trapveld zullen 'uitgezonden' worden om anderen, bijvoorbeeld de zelforganisaties of jongerenclub's, te instrueren. De websites van deze organisaties zouden dan weer een plek kunnen krijgen bij de centrale website, en bij kunnen dragen tot het groeiende buurt-netwerk.

Ambitie
Deze opzet is ongetwijfeld zeer ambitieus. Een dergelijk trapveld vraagt de ondersteuning van een ervaren webmaster, inzet van cursusleiders en algemene agogische begeleiding. Daarnaast zal ook het Wijkopbouworgaan een rol moeten spelen voor de begeleiding van de verschillende externe groepen. Bovendien vraagt ook de computerisering van deze 'satellieten' een extra inspanning.
Het budget voor het aanstaande trapveldje in Zeeburg voorziet onvoldoende in deze extra middelen. De stedelijke overheid zal bij moeten springen om deze lokale plannen ook werkelijk vorm te geven. Initiatiefnemers beogen nadrukkelijk óók 'export' van hun ideeën. Het tot stand brengen van de samenwerking met het stadsdeel Oost-Watergraafsmeer, en stedelijke organisaties als het Amsterdams Steunpunt Wonen, is één van die doelen.