Onzuiver en tendentieus
"Driekwart van de panden in de Javastraat in de Indische Buurt blijkt niet te deugen", lees ik zaterdag 8 juni in het Parool. Even verderop blijkt dat er achttien panden onderzocht zijn, zeventien horecapanden en een belhuis.
Ik moet boodschappen doen en waag mij met gevaar voor eigen leven in de Javastraat. Niet dat er geschoten wordt, maar door de Javastraat fietsen is een activiteit, waarbij men onherroepelijk herinnerd wordt aan de eindigheid van het bestaan. Laverend tussen en in- en uitparkerende dubbelparkeerders op de fietsstrook, maak ik een schatting van het winkelbestand van de Javastraat.
Stuk of zestig, zeventig. Het gaat om veertien zaken die niet deugen. Een vijfde dus en dat is heel wat anders dan driekwart! Maar dit is een steekproef, zegt u misschien; nu, als dit een steekproef is, is het een hele slechte. De onderzochte zaken zitten bijna allemaal in dezelfde branche, de horeca. Ik zal niet de flauwe grap maken dat het mij niet verbaast dat er in coffeeshops drugs worden verkocht. Dit is geen steekproef, maar een selectie. Als bij een onderzoek naar de haarkleur alle onderzochte personen boven de 65 zijn, kom je ook op driekwart grijs.

Terug van mijn survivaltocht door de verkeersjungle lees ik verder: "De mannen in het koffiehuis zijn eensgezind: stadsdeel Zeeburg heeft de Javastraat laten verslonzen. Ze heeft niets gedaan om de wegtrekkende autochtone winkeliers tegen te houden, niets om het aanbod divers te houden. Dus zitten er nu vier groentezaken op elkaar, en een trits slagerijen."
Ja, wat had het stadsdeel dan moeten doen? "Nee, slager Jansen, u gaat helemaal niet naar Almere, u blijft gewoon hier in de Javastraat!" Lijkt me niet reëel. Wat is nu het resultaat van dit falende beleid? Er zitten vier groentezaken en drie slagerijen. Wat zat er dan vroeger in de Javastraat? Vier slagers en drie groentemannen, als ik het mij goed herinner.

"Hier en daar flarden rommel op straat, zoals je die ook in de straten van Istanboel aantreft." gaat het artikel verder. Is rommel in Istanboel een erger soort rommel? Ik geef toe, ik ben nooit in Istanboel geweest, maar dan denk ik, rommel is rommel, en jazeker, er is rommel in de Javastraat! En ja, dat kan wel wat minder.
"Uitstallingen van de meest vreemde combinaties die de helft van het trottoir in beslag nemen: rollen tafelbekleding, een kunstplant en strandtassen." Ik hou wel van vreemde combinaties. Boerenkool met couscous bijvoorbeeld, beetje sambal erbij. Fusion heet dat en dat is toch heel hip. Eigenlijk vind ik de genoemde combinatie nogal saai, een soort Blokkerassortiment.

"Het schijnt zo rond een uur of twee normaal te zijn de zaak even te sluiten. De groenteboer neemt daarbij niet eens de moeite de enorme stellages van kratten met aubergines, meloenen en abrikozen binnen te halen." Kunt u het zich herinneren, vroeger? Toen gingen de winkels tussen de middag dicht. De eigenaar ging eten of een dutje doen of de bijbel lezen of weet ik veel. Je ziet het nu soms nog wel in dorpjes ver van de grote stad. En de handel blijft zomaar buiten staan! Dan moet ik weer denken aan zo'n dorpje: natuurlijk laat je de boel buiten staan, want je kunt de mensen vertrouwen. Is daar iets mee mis?