Het Jubileum doek hangt er zaterdagochtend in het Flevopark wat verwaaid bij. Door de harde wind konden er geen tenten opgezet worden en werd het feest dat in het park gehouden zou worden te elfder ure verplaatst naar de sporthal.

Zeeburg, 28 mei 2000
Het zat het stadsdeel Zeeburg zaterdag 27 mei niet mee. Wat had moeten uitmonden in een swingende afsluiting van de jubileumweek "Honderd Jaar Indische Buurt" viel volledig in het water door een onheilspellend weersvooruitzicht: "Zuidwesterstorm, onweer en hagel en zware windstoten," meldden de weersmedia de avond voorafgaand aan het feest dat voorzien was in het Flevopark.

Weersellende
In de nacht van vrijdag op zaterdag was er continu "crisis"-beraad en beslisten de tentenbouwers uiteindelijk dat het op grond van de weersvoorspelling onverantwoord zou zijn de grote feesttenten op te zetten.
Daarmee was het buitengebeuren van de baan en moest op het laatste nippertje worden uitgeweken naar de sporthal. Dit is op zich geen slechte plek voor een feest, maar er moest nu veel geïmproviseerd worden en een deel van de geplande buitenactiviteiten werd afgelast wegens plaatsgebrek in de sporthal. En achteraf bleek het allemaal niet eens nodig geweest want afgezien van wat wind, werd het nog een heel redelijke dag zonder de aangekondige weersellende, koud weliswaar, maar met veel zon. De aangekondige zuidwesterstorm bereikte ons pas in de loop van zondag.
Grootste probleem nu was allereerst te zorgen dat iedereen de buurt zou weten dat het feest verplaatst was. Zeeburg Nieuws vermeldde zaterdagochtend om 8.00 uur de wijziging op haar voorpagina en het stadsdeel stuurde een geluidswagen de buurt in. Bij de ingangen van het park plaatste de organisatie waarschuwingsborden maar veel bezoekers meldden later dat ze het feest maar met moeite hebben kunnen vinden.

Professioneel
De uiteindelijke "evaluatie" van wat er is fout gegaan zal zeker nog plaats vinden, maar één ding staat vast, het werd een geweldig feest. Terwijl sceptici gedurende de avond zich afvroegen wanneer het "debacle compleet zou zijn" bleef het feest ondanks het lage bezoekersaantal overeind tot de laatste klanken van de swingende salsaband Cha Charanga - die het festival zeer toepasselijk besloot met een bewerking van de wereldklassieker "Aicha" van de Algerijnse zanger Khaled - wegstierven in de tot feestzaal omgetoverde sporthal, die versierd was met vlaggen van Bea Grobben.
Liet het publiek het afweten, dat was in ieder geval niet te wijten aan het programma dat door de feestcommissie en het stadsdeel aan de jarige buurt werd aangeboden. Het gebodene was professioneel van opzet, het geluid en het licht was uitstekend geregeld en het programma kende vele hoogtepunten zoals de Marokkaanse rai-band Safarai die de zaal op stelten zette en iedereen aan het dansen kreeg. Ook de Surinaamse band Manengue, die enkele weken geleden het bevrijdingsdagfestival in het Oosterpark had opgeluisterd, speelde goed, alleen moesten we nog wat wennen aan de nieuwe vorm van kaseko die deze groep brengt.
Een gelegenheidsformatie van jongerencentrum Günes bracht traditionele Turkse saz-muziek en liet verrassend zien dat ook in onze buurt op niveau gemusiceerd wordt.

Hoogstandje
Absolute topper was het optreden van Jetty Mathurin - bekend van Sesamstraat - die een weergaloze "one woman's act" als Surinaamse Taante op de planken zette. Hierbij bespeelde ze op ongeevenaarde wijze het publiek zodat jong en oud aan haar lippen hing. Taante had ook nog een cadeau voor de jarige buurt meegebracht en introduceerde de nieuwe slogan voor de komende jaren: "De Indische Buurt, ons erf!"
Ze deelde hier en daar ook wat standjes uit maar riep tenslotte stadsdeelvoorzitter Tjeerd Herrema op het podium en reikte hem een speciale "hamer" uit om méér "schouderklopjes" uit te delen aan mensen die het verdienen. Onnavolgbaar allemaal en alleen daardoor een gemiste kans voor de thuisblijvers. Haar performance was zonder meer het eerste culturele hoogstandje van de komende honderd jaar Indische Buurt.

Een van de teams die zou deelnemen aan het voetbaltournooi poseert alsof er niets in de hand is.

Pluim
Door geïmproviseerde programma was veel van het buiten geplande sportgebeuren geannuleerd. Door de krachtige wind konden het voetbaltoernooi en de zeilwedstrijden op het Beneden Diep geen doorgang vinden.
Voor het kanovaren werd uitgeweken naar het Flevoparkbad waar die dag toch weinig badgasten verwacht werden. Hier waaide het zelfs tussen de bomen nog steeds flink zodat de kinderen die in het diepe bad de kan's te water mochten laten bij vlagen naar "lager wal" geblazen Maar de zon, die 's-middags veelvuldig en uitbundig scheen, maakte veel goed. Dat er af en toe een kano om ging mocht de pret dus niet drukken. De afdeling sport van het stadsdeel verdient danook een pluim omdat dit onderdeel van het programma tot genoegen van veel kinderen die een kaartje konden bemachtigen tenminste nog gered kon worden.

De afdeling Sport zette het Flevoparkbad in als alternatieve lokatie voor het kanovaren. Zo kregen we dit wonderlijke tafereel met een mix van twee totaal verschillende culturen voor de lens.

Droom
Niemand zal de nachtelijke beslissing het feest niet in het Flevopark te houden betwisten. Het risico van wegwaaiende tenten leek op grond van de voorspellingen heel reëel. Maar daarmee was ook een droom vervlogen: een mooie warme zomeravond, de vele picknickende families die dan het park bevolken, én het programma zoals het gepland was. Met deze ingrediënten zou het pas echt een geslaagd feest geweest zijn.

Een videoverslag van het festival 100 Jaar Indische Buurt wordt op donderdag 8 juni, 19.00-20.00 uur uitgezonden via Madison-tv op Salto