Henk Shakison en Turid Dramé in de nieuwste danszaal

In 1990 vestigde Amsterdam Music Promotions zich aan het begin van de KNSM-laan. Sindsdien is AMP uitgegroeid tot een plek met 11 oefenruimten voor muziekbands, drie danszalen en twee bars.
Zondag 9 januari organiseerde "AMP Dansstudio's" een open dag voor kinderen en volwassenen. Een mooie gelegenheid om eens nader kennis te maken met Jenny en Henk Shakison, oprichters van de Dansstudio's en Turid Dramé, een nieuwe medewerkster van AMP.

AMP is vooral bekend als oefenruimtecentrum voor bands. Hoe is het idee ontstaan voor de Dansstudios?

Jenny: Henk en ik brachten veel dansvoorstellingen uit. We hadden een Stichting: Tiri. Bij Tiri heb ik 7 jaar gedanst en veel op de bühne gestaan. Dat was mijn living. Ik werd ook steeds vaker gevraagd om lessen te geven. De behoefte van zelf op de bühne staan verdween, maar ik wilde wel met het vak verbonden blijven. Omdat ik op veel verschillende plekken les gaf, besloot ik om voor mezelf te gaan beginnen in AMP. In 1997 zijn we met de dansstudio's begonnen. We hadden één danszaal en we hebben bij de huisbaas hard moeten vechten om de andere kant te winnen. We hebben hem kunnen overtuigen dat het de moeite waard was, mogelijk, nodig en zeker in zo'n nieuwe buurt. Inmiddels hebben we uit kunnen breiden tot drie dansstudio's.

Het lesaanbod is enorm gegroeid, als ik de lijst bekijk van de Open Dag: van Tae-bo tot Tap, van Afrikaanse dans tot Yoga...

Henk: Dat komt natuurlijk ook omdat we nu die twee zalen erbij hebben gekregen. En het is wat mij betreft vraag en aanbod. Als mensen iets leuk lijkt, zoals nu bijvoorbeeld Tae-bo, dan oefen ik mij daarin, zodat ik daarin les kan geven.

Jij geeft veel verschillende lessen, Modern Afrikaans, Steps, Tae-bo. Je trad veel op met Jenny in dansvoorstellingen. Hoe ben je tot lesgeven gekomen?

Henk: Ik had les van Zack Thompson in Modern Afrikaanse Dans, een dansstijl die Martha Graham had overgebracht. Hij flipte helemaal van de mentaliteit hier in Nederland. Een beetje raar verhaal, maar het is echt zo. Als mensen in de les 'back up' moesten lopen deden ze dat met de rug naar hem toe, een beetje aan hun haar friemelend. Dat kón natuurlijk helemaal niet. Je moest achteruit lopen, in vorm, geen tijd verliezen, gedisciplineerd. De recreatie, daar werd hij helemaal gek van. Hij kon niet meer lesgeven omdat hij zo gefrustreerd was omdat het hem niet lukte om een theaterschool in Nederland op te zetten, zoals in Amerika, met alle disciplines in één opleiding. Toen vroeg iemand aan mij of ik zijn lessen wilde overnemen. En dat deed ik. En ik dacht: hé, ja het zit me in het bloed. En ik vind het nog steeds leuk, als het maar vernieuwend is.
Ik vind het belangrijk dat mensen plezier hebben in de les. Dat ze na afloop zeggen: 'Henk geeft leuk les', of 'bij Henk kan je lekker dansen' of 'Met Henk heb ik leuk gedanst.' Dat wil ik meegeven.
Turid: Ik ben een wat meer ambitieus persoon, dus ook in mijn lessen. Omdat ik Afrikaanse dans geef en dat helemaal mijn passie is, wil ik graag iets van de cultuur en de traditie vertellen. Voor mij is het te gek als mensen, door wat ik overbreng in mijn lessen, naar Senegal gaan (voor o.a. een dansworkshop, R.M.), en een stukje Afrika in zich krijgen. Ik kan in de les de dans, de techniek, ritme en enthousiasme overbrengen, maar niet het gevoel wat daar bij hoort. Mensen beginnen gewoon met lekker bewegen, met live muziek bij en ze eindigen met allemaal boeken over Afrika in de kast. Ik ben politicologe, afgestudeerd Internationale Betrekkingen met vooral interesse voor Afrika. Iedereen denkt dan in de richting van ontwikkelingssamenwerking. Maar hiermee kan ik dus ook veel bereiken.

Het valt mij altijd op dat hier zoveel verschillende mensen komen. Uit iedere ruimte komt een ander geluid. Als ik hier in de kelders rondloop ben ik altijd weer nieuwsgierig wat ik nu weer zal aantreffen in het cafe voor of de zaal achter. Zo ook in het danstudio gedeelte. In iedere danszaal een andere dans. De deuren staan ook vaak open. Doen jullie dat bewust?

Turid: Niet iedere docent wil natuurlijk de deuren open. Maar het liefst willen we wel dat iedereen moet kunnen zien wat hier te doen is. En mensen moeten even mee kunnen doen als ze daar zin in hebben. De opzet van AMP om een plek voor iedereen te creeëren.
Jenny: In het begin hadden we vooral het volwassen publiek, de muzikanten die hier kwamen repeteren. We trekken nog steeds voornamelijk mensen vanaf 25 jaar tot... zo oud als maar kan. Maar de Streetdance en Tae-bo trekt weer jongere mensen aan. En natuurlijk geven we dans- en muzieklessen voor kinderen. De doelgroepen breiden zich uit en beginnen te mixen. Dat is een leuke aanwinst van de laatste tijd.

Toch zijn er ook nog wat mensen die zich AMP herinneren als rokerig jeugdhonk, en denken : 'die tijd heb ik gehad'

Turid: Ik weet niet goed hoe het hier vroeger was. Je moet natuurlijk die trap af, door deuren heen, zo'n kelder in. Maar als ze hier dan doorlopen en hier geweest zijn en de nieuwe ruimte achter zien met de dansstudio's denk ik dat ze dat idee snel loslaten. De sfeer achter is ook heel anders dan voor.
Jenny:We willen de sfeer bewust laagdrempelig houden. Je hoeft niet op je mooist te komen. Wel op niveau natuurlijk. Doel van de Dansstudio's is altijd geweest: voornamelijk op sporten concentreren. Het gaat niet om het mooie pakje. Dat iemand na de training bevredigd de deur verlaat. Dat is heel goed gelukt.

Kan AMP nog verder uitgroeien?

Turid: De bakens zijn qua omvang wel bereikt. Achter is het nu klaar. De ruimte voor wordt opgeknapt. Er komt een nieuwe entree.
Verder trekken we veel nieuwe docenten aan. Vandaag hebben we een Flamenco-lerares kunnen aanstellen, die erg enthousiast was over de ruimte en de open sfeer.
Jenny: Mensen die hier een tijdje binnen komen en zien waar we mee bezig zijn, bieden ook aan om mee te werken. Er ontstaan nieuwe ideeën. Op woensdagmiddag bv is er Scapino ballet voor kinderen. Er zijn dan ook lessen voor volwassenen Omdat er dan veel kinderen zijn kwam Elly, docente Scapino, op het idee om een Kindercafé te beginnen. Ouders kunnen dan hier in het café een beetje lezen of lessen volgen. Zondag, 30 januari is de officiële opening het Kindercafé.

Waarom "Bodymoveday"?

Turid: Ik heb een keer een open dag georganiseerd voor Afrikaanse dans. Dat trok heel veel mensen aan. Dat is het idee voor hier ook. Je bent niet meteen gebonden aan een cursus. Je kunt alles bekijken en de hele dag uitproberen. Dan is het misschien ook wat makkelijker om die kelders binnen te gaan...

Renate Meijer