Janneke Kuik: "Sight of sunlite world"

Zeeburg, 29 oktober 2001 - Van 30 oktober tot 18 december exposeert Janneke Kuik (Hengelo,1954) in de Openbare Bibliotheek aan de Soerabajastraat.
Haar "sights", of impressies zoals ze ze zelf noemt, maakt ze met materiaal dat al in de Griekse Oudheid gebruikt werd: gekleurde bijenwas. Dit geeft een bijzonder effect: de kleuren in de landschappen die ze op haar reizen zag, gemengd met een bepaalde stemming die een helder licht schijnen uit te stralen. Heel beweeglijk.

Alles op impuls
Zoals bij bijna alle mensen die ik tot nu gesproken heb het geval, is was Janneke Kuik van kinds af aan het tekenen. Daarna is ze met pen en inkt/ecoline aan de slag gegaan. Wat ze precies wilde wist ze niet, kwam op de Gemeentelijke Opleiding Kleuterleidster, zoals toen nog zo prozaïsch heette, terecht. Haar tekenleraar daar was Theo van Diepen, zelf kunstenaar en daarvoor leraar aan de Rietveldt. Zijn manier van lesgeven, zijn kijk en commentaar op haar toenmalige werk waren een enorme stimulans voor haar creativiteit. Ze had haar medium gevonden. Vervolgens is ze van 1970 tot 1973 gaan etsen in een figuratief surrealistische stijl, waarvan ik in haar schilderingen in was iets in terug zag. Tussen '74 en '79 heeft ze heel West Europa bereis alsmede de V.S.. Woonde zo'n anderhalf jaar in Canada; Toronto, Quebec, Montreal en Vancouver. In die tijd heeft ze een bredere visie ontwikkeld en een andere houding ten opzichte van het leven gekregen. Dat betekende dat ze zichzelf anders ging neerzetten in haar werk in combinatie met de materiaalkeuze.
Terug in Nederland beviel ze van haar zoon die ze op moest gaan voeden. Het begin van een heel ander leven. Niettemin bezocht ze van '80 tot '83 Joke Smitschool waar ze schilderen, tekenen en kunstgeschiedenis volgde. Tevens kwamen daar cursussen abstract en figuratief op de Werkschuit bij. Ze deed in de loop der jaren mee aan diverse groepstentoonstellingen in den lande. Ondertussen had ze allerlei baantjes om te kunnen leven.
Wat haar werk steeds typeerde was de kleurrijkheid en de beweeglijkheid. In '97 is ze met zeefdrukken begonnen. Omdat ze intuïtief, liefst direct uit de impuls werkt vond ze dit een prettig medium om mee te werken: de directheid, metten klaar, je kunt laag over laag werken en de kleur is het belangrijkste. Het een haalde het andere naar voren en naar boven, het was heel inspirerend werken.

Werken in was
Een jaar of twee geleden ontmoette ze iemand die portretten met gekleurde bijenwas "schilderde". Ze was meteen geïnteresseerd en heeft zich deze techniek eigen gemaakt. De blokken gekleurde was worden gesmolten en met deze substantie "schildert" ze op papier. Je kunt er goed laag over laag mee werken en de kleuren vloeien in elkaar over.Het resultaat ziet u op deze expositie. Janneke noemt ze, zoals ik al eerder meldde "sights" of impressies van een microkosmos zoals je die bijvoorbeeld onder een microscoop kunt zien. Ze maakt ze puur op gevoel, ze zijn landschappelijk, soms zitten er groeivormen in en duiken er veren in op. Haar liefde voor de natuur en het thema vergankelijkheid kan ze hiermee op dit moment het beste weergeven.
Nog steeds reist ze naast haar werk als creatieve duizendpoot op een school. Enkele van de werken zijn geïnspireerd door Wales en IJsland Binnenkort vertrekt ze naar Zwitserland. Waar ik het meest door getroffen ben is dat bijenwas in kaarsvorm licht verspreid en dat Janneke Kuik met haar werk in bijenwas een zelfde effect bereikt.

Tentoonstelling Impressies in gekleurde bijenwas van Janneke Kuik is te zien in de Bibliotheek Indische Buurt, Soerabajastraat 4, van 30 oktober tot 18 december 2001.