door Harry van Tienen

Anneke Berkhout exposeerde in de Openbare Bibliotheek Indische Buurt onder de titel "Licht gevangen in tempera".

De schilderijen van Berkhout zijn uitgevoerd in tempera. Tempera is een oude techniek die onder andere Rembrandt al gebruikte. Hierbij maak je je eigen verf; pigmentpoeder wordt op het palet vermengd met ei, lijnolie, vernis en water. Doordat deze emulsie vrij dun, laag voor laag wordt opgebracht is het een tijdrovende techniek. Maar de rijke kleuren in fantastische schakeringen maken het meer dan de moeite waard, aldus Anneke.

Het schilderen bleef trekken
Ondanks een jeugd in een idyllische streek, namelijk de Betuwe, ervoer Anneke Berkhout haar omgeving als enigszins beklemmend. Vanaf haar vroegste jeugd was ze creatief in de weer: tekenen, boetseren, potten bakken en collages maken. Maar het liefst zou ze willen schilderen, maar ergens zat een blokkade van "dat kan ik niet".
Ze ging wat toen de Kweekschool (Pabo) genoemd werd en blonk daar uit in de creatieve vakken.
Maar het schilderen bleef trekken en via via ging ze een keer in de week bij Hans Pieters in Arnhem schilderles, figuratief, volgen. Ze stond een tijdje voor de klas aan het basisonderwijs maar gaf later gevolg aan de roep van een andere passie: de literatuur. Ze ging Nederlands studeren en verdiepte daarmee haar kennis over de vaderlandse letteren. Praktisch resulteerde dit in het geven van communicatietrainingen in het bedrijfsleven waarbij het creatieve element een belangrijke rol speelt. Ze probeert de mensen die ze begeleidt hun onvermoede bron te laten ontdekken zodat ze meer onbevangen zichzelf leren uitdrukken. Dit werk doet ze nog steeds free lance.

Van figuratief naar abstract
Na haar lessen bij Hans Pieters draaide ze mee in diverse schildersgroepjes. Maar op een gegeven moment begon het te wringen; ze was een beetje klaar met alleen figuratief en wilde richting abstract. Maar hoe? Op het juiste moment, kwam ze in contact met Ariane Stam een schilderes uit Krimpen aan de IJssel die mensen didactisch begeleidt om een andere stijl te leren.
Over haar schilderijen zegt ze het volgende: " Met mijn schilderijen wil ik de fantasie van de toeschouwer prikkelen. Kleuren en vorm roepen een bepaald idee op. Net als in de literatuur waarin ieder woord, elke zin met zorg is gekozen, is in deze schilderijen elke streek bewust geplaatst of laten staan zoals die spontaan ontstond. Geschilderd vanuit het hart, vormgegeven vanuit geldende theorieën. Dat wil zeggen: het hoofd moet zorgen voor de balans. Zo wordt schilderen een avontuur: eerst voor de kunstenaar en daarna, als het werk af is, voor de toeschouwer".
Wat mij erg trof in Anneke's schilderijen is het licht dat ze met haar kleuren vangt en zodoende een prettige warmte verspreidt. Anneke Berkhout schildert vrij maar ook in opdracht. In dit kader is het interessant dat ze nog wel eens op groter formaat, 2 bij 3 meter of nog groter zou willen gaan werken.
Ze is te bereiken via haar website: www.annekeberkhout.com. Omdat ze zelf in haar uitleg over haar schilderen naar de literatuur verwijst wil ik besluiten met een gedicht dat ze hierover schreef:

het proces

een leeg wit
het ziet mij aan
hoopvol wachtend
op grepen van kunst

getergd door passie
kleur ik mijn penselen
een veld vol leven
gilt prikkelend
om dressuur

kuilen doen mij struikelen
ik val
verloren
klim ik verder

langzaam zie ik het worden
zachte klanken tonen zich

de spanning stijgt

het licht mag niet missen